Een bange man

In het opslagdepot van iLost, een verzamelpunt van gevonden voorwerpen, vertellen verloren spullen een verhaal. schetst de eigenaar.

Een bijbel, zakjes rustgevende thee en – op het tasje – pillen, tranquillizers, in witte doordrukstrips. De eigenaar van deze tas was ergens bang voor. Maar voor wat?

Misschien had zijn angst iets te maken met die brief van de bank. Ik heb hem stiekem bekeken en ik kan u vertellen: iedereen wordt zenuwachtig van dit soort post.

Wat zou er op die externe harde schijf staan? De dubieuze boekhouding van een louche bedrijfje wellicht? Het zou zomaar kunnen. Dankzij de boardingpassen weten we dat de tasbezitter was ingecheckt voor een vliegreis naar Paramaribo. Misschien was hij op de vlucht. Bij de paspoortcontrole had hij zijn stropdas met elastiek om: om netjes over te komen. Niet als een voortvluchtige crimineel-in-de-marge.

Het zou natuurlijk ook kunnen dat deze meneer de schijn gewoon tegen had. Dat is best lullig: een goudeerlijke, hardwerkende, vriendelijke meneer een beetje wegzetten als tweederangs sjacheraar, terwijl hij gewoon familie in Suriname ging bezoeken. Om goed voor de dag te komen na de landing had hij stropdas, scheermesje en deo op zak. Met de e-dentifier wilde hij eenmaal in Paramaribo – first thing – die vergeten rekening voldoen. Hij was bang, maar niet voor zijn schuldeisers: hij had vliegangst.

Tijdens de vlucht zou hij zijn bijbeltje lezen en kalmerende thee drinken, in noodgevallen nam hij een pil. Hij zou rustig blijven ademen en denken aan vrolijke dingen. Niet aan turbulentie en terrorisme, nee, vooral niet aan turbulentie en terrorisme!

En toen was het te laat. Waarschijnlijk zag hij de smeulende brokstukken van het neergestorte vliegtuigwrak al voor zich. In paniek rende hij de vertrekhal uit. Zonder zijn tasje.

    • Geerke Catshoek