Opinie

    • Mirjam de Winter

Eekhoornpardon

Mirjam de Winter

Ik heb hem gezien hoor, de eekhoorn in het Kralingse Bos. Niks bijzonders zou je denken, want eekhoorns wonen nou eenmaal in bossen. Maar niet in Rotterdam, daar is de eekhoorn al bijna twintig jaar uitgestorven. Het Natuurhistorisch Museum heeft nog een laatste exemplaar in bezit, een platgereden vrouwtje helaas, onder een auto terechtgekomen op de Boszoom en opgezet voor in de museumcollectie ‘Dode dieren met een verhaal’. Museumdirecteur Kees Moeliker deed twee jaar geleden nog een oproep aan Rotterdammers om foto’s en laatste waarnemingen op te sturen, om zo de herinnering aan de laatste Rotterdamse eekhoornpopulatie levend te houden. Ooit zaten er tientallen in het bos namelijk, die bijna net zo mak waren als die in de stadsparken van New York en Londen. Volgens Moeliker hoorden deze eekhoorns oorspronkelijk niet thuis in het aangelegde bos, maar zijn ze er indertijd uitgezet en uiteindelijk ook weer vanzelf verdwenen. Hun leefgebied zou te klein zijn geweest en ze werden bovendien aan de lopende band doodgereden.

Maar nu is er na al die tijd dus eindelijk weer een eekhoorn gesignaleerd. De boswachter wil niet verklappen waar hij precies te vinden is, maar waarom zou je zoiets eigenlijk geheim willen houden? Een wandelaar wees me deze week zijn territorium: het gebiedje tussen pannenkoekenhuis De Nachtegaal en snackbar De Eekhoorn (!). En daar zat ie inderdaad, met zijn witte buikje, pluizige oortjes en roodbruine pluimstaart boven op het dak van het pannenkoekenhuis met een nootje (of zoiets) in zijn piepkleine handjes. Een klassiek plaatje was het.

Het slechte nieuws is dat de eekhoorn niet mag blijven, zo heeft de gemeente besloten, omdat hij van de verkeerde, uitheemse soort is. Het gaat hier om een rode, Amerikaanse eekhoorn, die oorspronkelijk in Noord-Amerika thuishoort en soms ook wel als huisdier gehouden wordt, wat in Nederland ten strengste verboden is. Het gedumpte of ontsnapte diertje zou in het Kralingse Bos best kunnen overleven, maar vormt als ‘invasieve exoot’ een gevaar voor de andere bosdieren, zeggen de deskundigen. Rooft vogelnestjes leeg bijvoorbeeld of brengt misschien wel besmettelijke ziektes mee. Even was er zelfs sprake van dat hij moest worden afgeschoten, maar dat stuitte op veel weerstand en boze reacties richting de beheerder (gemeente). En die heeft natuurlijk niet zo’n trek in toestanden als bij de Oostvaardersplassen.

Dus beloofde de gemeentelijke boswachter de eekhoorn in leven te laten en hem een voorlopige verblijfsstatus te gunnen, zolang hij zich maar niet zou gaan voortplanten. Intussen – en dat kan nog eventjes duren – wordt wel degelijk een vergunning aanvraagd om hem te mogen vangen en naar een speciale opvang voor exotische dieren te brengen, zo valt te lezen op de site van de gemeente Rotterdam.

Maar je vraagt je af waarom in godsnaam. Ik steun daarom het plan van Aziz Yagoub, de organisator van het Kralingse Bos Festival, die pleit voor een eenmalig eekhoornpardon. Laat dat diertje zitten waar het zit en laten we vooral van zijn unieke aanwezigheid genieten. Want welk groot kwaad zou dit roodbruine pluisje in zijn eentje nou helemaal kunnen aanrichten?

Mirjam de Winter (@mirjamdewinter) is freelance journalist en stadsgids in Rotterdam.