De Zeemeermin is voorlopig gered

Beelden in de stad – PS Vorig jaar stond op deze plek dat de Zeemeermin waarschijnlijk niet voor de stad kon worden behouden. Inwoners beslisten anders.

De zeemeermin terug in het atelier, rotaryleden en buurtbewoners werken samen.
De zeemeermin terug in het atelier, rotaryleden en buurtbewoners werken samen. Foto Walter Herfst Foto’s Chris Ripken

Bijna een half jaar geleden, 15 september 2018, stond op deze pagina een foto van ‘de zeemeermin’ op het Eudokiaplein. De foto boven dit stuk was het. Er stond bij: „Zoom in op de foto en je ziet het: missende steentjes, verschoten kleuren.”

Want dat was het verhaal: ‘de zeemeermin’ van Chris Ripken uit 2006 werd jarenlang onderhouden door jongens uit de buurt, maar nu niet meer. Die jongens maakten het beeld schoon met water en zeep, plakten mozaïeksteentjes terug die eruit waren gevallen, hielden na afloop nog een voetbaltournooitje en kregen daarna wat geld voor hun moeite: onderhoudsgeld dat beschikbaar was gesteld door de deelgemeente.

Maar de deelgemeenten waren afgeschaft, het beeld was onder verantwoordelijkheid van de gemeente gekomen. En die had het ingedeeld bij de laagste categorie beelden: geen geld meer voor, willen we op termijn van af. Het artikel eindigde met een oproep: „Beste bedrijven en inwoners van Noord, kunnen we ‘de zeemeermin’ zien te behouden?”

De Rotaryclub meldt zich

Kijk nu naar deze foto. Dat is ‘de zeemeermin’ zoals ze er nu uitziet, in het atelier van Chris Ripken om de hoek van het Eudokiaplein. Want inderdaad, het beeld is voor teloorgang behoed.

Dat ging zo. Na lezing van het artikel nam Rotaryclub Hillegersberg contact op met Chris Ripken: „Kunnen we helpen?” Ze kenden het beeld goed, zeiden ze, en waren eraan gehecht. Zoals het staat in een vorige week uitgebracht persbericht: „Veel volwassenen hebben haar een aai over de bol en de vissenstaart gegeven, ze zijn met haar op de foto gegaan. Kinderen klimmen met veel plezier op en over de zeemeermin.”

Er werd geld gedoneerd, waarvan nieuwe mozaïeksteentjes konden worden aangeschaft. Begin dit jaar werd het beeld tijdelijk weggetakeld naar het atelier van de kunstenaar. Daar hebben toen niet jongeren uit de buurt – „doorgaans onhandelbare jongens die al doende zich ergens op leerden concentreren”, stond in het artikel van 15 september – maar rotaryleden en betrokken buurtbewoners een paar avonden lang gebikkeld. Alle oude steentjes hebben ze eraf gehakt, een paar duizend nieuwe plakten ze er weer op. De staart kreeg een andere kleur, het bovenlichaam trouwens ook, om de hals kwam een goudkleurige band.

Een steentje bijdragen

Vrijdagmiddag 15 februari wordt ‘de zeemeermin’ opnieuw onthuld. Dat gebeurt door het hoofd van de gemeentelijke beeldencollectie, Siebe Thissen. „We gaan er zo lang mogelijk voor zorgen”, zal hij bij die gelegenheid zeggen.

Chris Ripken (63) is blij: „Nu ik vanaf mei mijn atelier vestig in België, is het fijn dat de zeemeermin zo mooi achterblijft.” Uit het persbericht: „Het beeld is voor de buurt behouden en verbindt Rotterdammers, jong en oud, die elkaar ontmoeten in de openbare ruimte. Veel Rotterdammers hebben letterlijk en figuurlijk een steentje bijgedragen.”

De onthulling van ‘de zeemeermin’ vindt plaats op vrijdag 15 februari om 16.30 uur op het Eudokiaplein.
    • Gretha Pama