‘Bohemian Rhapsody’ wint de NRC-filmwedstrijd

Uitslag Ook dit jaar trok u zich tijdens de NRC-filmwedstrijd niets aan van recensies in de krant. ‘Bohemian Rhapsody’ was volgens NRC-lezers veruit de beste film van 2018.

Winnaar van de NRC-filmwedstrijd: Freddie Mercury-biopic ‘Bohemian Rhapsody’.
Winnaar van de NRC-filmwedstrijd: Freddie Mercury-biopic ‘Bohemian Rhapsody’. Foto Alex Bailey

U heeft gesproken. Bijna vijfduizend mensen brachten de afgelopen twee weken hun stem uit voor de beste film van 2018, ruim anderhalf keer zoveel als vorig jaar. En de winnaar is Bohemian Rhapsody van Bryan Singer, met 762 stemmen.

Ging vorig jaar de winnaar Manchester by the Sea bijna nek aan nek met Moonlight, dit jaar zette Bohemian Rhapsody de concurrentie op ruime afstand. Deze ‘biopic’ over de in 1991 overleden Freddie Mercury van de band Queen werd in deze krant door ondergetekende zuinigjes beoordeeld als een film met „valse noten”. Daar trok u zich dus lekker niks van aan. Bohemian Rhapsody was Nederlands bestbezochte film van 2018. Queens gelijknamige hitsingle uit 1975, een rockopera van zes minuten, voerde voor de zestiende maal de Top 2000 aan.

Met Bohemian Rhapsody bewijst de op de valreep ontslagen regisseur Bryan Singer, inmiddels ook in opspraak wegens vermeend serieel misbruik van minderjarige jongens, dat er nog volop leven zit in de ouderwets vakkundige biopic over opkomst, obstakels en uiteindelijke triomf van legendes als Freddie Mercury. In Bohemian Rhapsody wordt deze flamboyante, met zijn seksuele identiteit worstelende muzikant en entertainer tijdelijk op het slechte pad gebracht door drank, drugs, disco en valse nichten voordat hij terugkeert naar de veilige boezem van familie, band en rockmuziek. Paukenslag vormt een meeslepende reconstructie van Queens Live Aid-optreden van 1985 in het Wembley-stadion.

Plek twee: ‘Three Billboards’

Op de tweede plaats, met 591 stemmen, staat Three Billboards Outside Ebbing, Missouri, met Oscarwinnaar Frances McDormand die als Mildred briesend haar dorp op stelten zet als ze de populaire, door kanker wegkwijnende sheriff verwijt dat hij de verkrachter en moordenaar van haar dochter niet vond. Dat brengt haar in een hoog oplopend conflict met zijn deputy: een soort western vol flitsende dialogen en bizarre wendingen die ruim een jaar na zijn release door u nog lang niet vergeten is.

Op drie volgt met 472 stemmen Cold War, een uitgebeend en in zinderend zwart-wit gefilmde romance tussen een Poolse volkszangeres en een componist aan beide kanten van het IJzeren Gordijn. De Pools-Britse cineast Pawel Pawlikowski verwerkt de knipperlichtrelatie en het emigrantenleed van zijn eigen ouders, die niet met of zonder elkaar konden leven, maar wel samen stierven in 1989, het jaar dat de Muur viel.

Call Me By Your Name, Luca Guadagnino’s warmbloedige relaas van een eerste homoseksuele zomerliefde, ontving maar 50 stemmen minder, daarna volgt het gelauwerde Roma (279), met tien nominaties topfavoriet bij de komende Oscars. Relatief veel lezers zagen Roma vermoedelijk op Netflix, toch werken Alfonso Cuaróns kalm vertelde, even intieme als epische herinneringen aan zijn eigen jeugd in Mexico-Stad beter op een groot doek, waar hij mondjesmaat te zien was.

In de top-10 heeft Michiel van Erps Niemand in de stad op 9 een opmerkelijk hoge notering: over corpsballen die hun innerlijke kneus ontdekken. Net buiten de top-10 vallen Girl, The Shape of Water, Avengers, The Florida Project, Beautiful Boy, Darkest Hour, The Wife en Bankier van het Verzet. Prachtfilms, maar het was dringen in het bijzonder sterke filmjaar 2018.

Liefdesbetuigingen voor ‘Roma’

U kon ons ook via e-mail laten weten waarom u een film goed vond of attenderen op titels die u miste in onze shortlist van 50 films. Meerdere lezers betuigden hun liefde voor Roma, maar het ging meestal over de films die in de shortlist van 50 films ontbraken. Vaak omdat we een ondergrens van duizend bezoekers hanteerden: bij minder wordt de kans op winnen wel erg klein. Niet zelden met bloedend hart, zoals bij de twee favorieten van Ton de Vries: Nico 1988, een „ontluisterend portret” van de zangeres van The Velvet Underground op leeftijd. „Prachtige triestigheid” inderdaad: we selecteerden hem afgelopen jaar voor onze NRC Filmdag. Der Hauptmann had evenmin in de lijst misstaan: een „totaal ontregelende film over de waanzin van de oorlog” (De Vries). En of.

Hans van de Warenburgs breekt een lans voor Les Gardiennes, Pieter Spans voorLucky van Harry Dean Stanton, die „weergaloos in zijn hemd staat, en dat leek niet gespeeld”. Annemieke Romeijn mist het IJslandse Woman at War: „prachtig gefilmd, absurdistisch, goeie muziek, knettergek verhaal maar toch volkomen logisch.” Waarom ‘dit juweel’ dan toch ontbreekt? Omdat hij eind december pas uitging en dus onvoldoende bezoekers haalde.

Marlies Lijten mist The Children Act („erg goed”) en De Dirigent („nog beter”); daarover waren wij dan weer iets minder enthousiast. Met Lars van Tooren ben ik het eens dat het originele Spider-Man: Into the Spider-verse en A Quiet Placeop zijn minst twijfelgevallen zijn. Toch stemt Van Tooren naar volle tevredenheid op het ‘sublieme’ Call Me By Your Name en begrijpt hij de noodzaak van zo’n shortlist. Die houdt de keus overzichtelijk en voorkomt trollen: via sociale media een schertsuitslag regelen. Excuus aan al uw films die buiten de boot vielen.