Brieven

Brieven

Het Stedelijk Museum Amsterdam zoekt een nieuwe artistiek directeur en daarvoor is een functieprofiel opgesteld (Stedelijk zoekt ‘loyale’ directeur met humor, 29/1). Toen ik over de profielschets las, dacht ik even met een provocerende tekst van doen te hebben die zou uitlopen op een hilarische uitsmijter, zeker gezien de misplaatste term humor in de aanhef. Maar nee, het was een treffende omschrijving voor de zoektocht naar een nieuwe directeur die in alles een tegenpool moet zijn van Ruf. Alsof dat een kwaliteit is. Ik vrees voor de toekomst van het ooit roemrijke museum.

Plichtmatig wordt in de profielschets nog vermeld dat de nieuwe directeur op artistieke kwaliteiten zal worden beoordeeld, maar een directeur van het Stedelijk hoeft zelf geen artistieke kwaliteiten te hebben, die moet het museum inhoudelijk vleugels geven en dat gaat met deze bureaucratische omkering niet lukken. Graag zou ik bij de beoordeling van kandidaten willen aanschouwen hoe een bureaucratisch comité de humorfactor van de kandidaten meet. Dat wordt zeker lachen. Zelf stel ik voor meteen maar Wim Kan te kiezen.

De term loyaal is in dit geval richtingloos en ondermijnend voor goed artistiek beleid. Bovendien adviseer ik in de profielschets op te nemen dat boekhoudkundige kwaliteiten zeer op prijs worden gesteld.