Een shotje tolerantie

Steeds meer buitenlandse toeristen bezoeken Nederland, in 2018 ruim 19 miljoen. Wie zijn het? Deze week Alicia Jno-Baptist uit Boston, Amerika.

Alicia Jno-Baptist
Alicia Jno-Baptist

Ze wilde altijd al eens naar Amsterdam. „Geen plek in de wereld is toleranter dan die stad”, zegt Alicia Jno-Baptist (42), eigenaresse van een kinderdagverblijf in Boston.

Samen met haar beste vriendin vloog ze naar de hoofdstad voor een vijfdaags verblijf. Met maar één doel voor ogen, zegt ze: „Feesten en plezier maken.”

Dat is gelukt, zegt Alicia, die op een drafje achter haar vriendin aanholt op Schiphol. Ze heeft haast, maar op weg naar de douane wil ze best even praten.

„Dat Amsterdam een tolerante stad is wist ik dus”, zegt ze. „En toch heeft het me verbaasd hoe open en vriendelijk mensen hier zijn. In Boston woon ik in een wijk met bijna alleen maar zwarte mensen. En áls ik al blanken tegenkom, dan spreken we elkaar niet aan. Blank en zwart zijn gescheiden werelden. You stick to your own, every second of the day.”

In Amsterdam knoopten veel blanke mannen een gesprek met haar aan, vertelt Alicia. Ze hadden geen vooroordelen, waren gewoon nieuwsgierig naar die extraverte vrouw met die mooie lach. „In het begin was dat een vreemde gewaarwording. Alsof je iets doet wat verboden is.”

Die paar dagen in Amsterdam voelden als „een shotje tolerantie”. En ze realiseert zich, zegt Alicia, dat reizen daarom zo belangrijk is. „Het is heel gemakkelijk om je leven voorbij te laten glijden. Je gaat naar je werk, hangt ’s avonds voor de tv en dat is het dan. Door te reizen word je je bewust van je plek in de wereld. Dan leer je dat het ook anders kan.”

Haar vriendin maant Alicia om op te schieten. Vooruit, nog even op de foto, maar dan moet zij echt terug naar naar Trump-country. Een deprimerende gedachte? „Nee, dat niet. Ik ben gewend te overleven. En ik weet zeker dat ik terugkom voor een volgend shotje.”

    • Danielle Pinedo