Vrouwen overheersen op prijzengala IFFR

Filmfestival Rotterdam Het lukte het IFFR weer prima een podium te bieden aan jonge, grensverleggende cinema. De sterke vrouwelijke aanwezigheid vond haar weerslag in de festivalprijzen. Toch voelde het IFFR een beetje schraal.

Hoofdprijswinnaar Present Perfect.
Hoofdprijswinnaar Present Perfect. Foto IFFR

Het Internationaal Film Festival Rotterdam presenteerde vrijdagavond in De Doelen een prijzenlijst met die voornamelijk uit vrouwen bestond. De Tiger Award, de Rotterdamse hoofdprijs, ging naar Present Perfect, Zhu Shengze’s found footage-film gemonteerd uit livestreams van Chinezen die op vaak ontroerende wijze aan de anonimiteit ontsnappen. De broeierig-lichte roadmovie Take Me Somewhere Nice van de Bosnische Nederlander Ena Sendijarevic kreeg de juryprijs.

Publieksfavoriet op het IFFR werd Capharnaüm van Nadine Labaki, over het verwaarloosde jochie Zain uit Beiroet – zijn leed is een paradoxaal argument voor geboortebeperking. De Zweedse Ana Eborn won The Big Screen Award, de tweede competitie van Rotterdam, met een coming-of-age-verhaal uit de afgescheiden dwergrepubliek van Moldavië. Andere winnaressen waren Aya Koretzky (Bright Future), Alice Rohrwacher (Youth Award) en Dominga Sotomayor (KNF-prijs). Het leek bijna afgesproken werk, maar het bewijst vooral de sterke vrouwelijke aanwezigheid op IFFR.

Een beetje schraal

Het prijzengala opende met snoeiharde rap: Rotterdam wil een podium bieden aan jonge, grensverleggende cinema, en dat lukte ook dit jaar prima. De Tiger Competition werd onder directeur Bero Beyer volwassen: van de vaak onrijpe overdaad van achttien films bleven acht titels over. Één daarvan, de politieke thriller Sons of Denmark, drong dit jaar door in de top-5 van de publieksprijs. Ook de Big Screen Competition bleek sterk, met bijvoorbeeld de documentaire Hail Satan?, over charmante satanisten, en de droogkomische Vlaamse dramady The Best of Dorien B.

Toch voelde de 48ste editie van IFFR over de hele linie een beetje schraal. Dat was deels pech: omdat de Oscars dit jaar vroeger worden uitgereikt, gingen Oscarkanonnen ook in Nederland eerder de bioscoop in en liep IFFR voorpremières van het formaat The Florida Project, I Tonya of Moonlight mis. Wel waren bezoekers tevreden met het aanbod: 58 films kregen een publiekscore van meer dan vier (van de vijf) punten: zeer goed. Grote namen – formaat Charlotte Rampling, Paul Thomas Anderson of Barry Jenkins – ontbraken op de gastenlijst, al danste het Franse enfant terrible Gaspar Noé op het podium van de Stadsschouwburg na zijn dansorgie Climax en organiseerde diens choreograaf Nina McNeely een uitverkochte streetdance-workshop.

Maar IFFR leek op de kleintjes te letten: wellicht spaart men voor het 50-jarige jubileum. Onderdelen als IFFR Live, waar films in tientallen filmhuizen in Europa tegelijk worden vertoond, en de ‘Big Talks’ waren geschrapt zonder dat er iets echt nieuws voor in de plaats kwam. Ook misten spektakelstukken, zoals vorig jaar de vertoning van Phantom Thread met live orkest of de Japanse waanzin van Miss Revolutionary Idol Berserker. Al met al: een doorsnee-jaargang.

Correctie, 25-02: De oorspronkelijke kop, ‘Vrouwen kapen de prijzen weg op IFFR’, klopte niet: meerdere prijswinnaars op het IFFR waren een man (en niet maar één man, zoals eerder in deze correctie werd vermeld). De kop is aangepast.