Niet voor schietgrage cowboys

Joël in ’t wild Wie de weg kent in de natuur, kan er goed van eten. Joël Broekaert gaat het leren. Deze maand: de jachtcursus.

Lars van den Brink

Het wilde westen, wildwaterbaan, wilde plannen, Kim Wilde, gewild zijn, wild thing, you make my heart sing, wilde haren, wildkamperen, wildplassen. Op -ers na, is bijna alles met wild ervoor cool. De dierentuin is leuk, maar op safari is het echte werk. Want dan zie je dieren in ’t wild, en dat is toch het summum. Ook op het bord zijn wilde dieren vaak het interessantst. De diep karmozijnrode borst van een wilde eend is zo oneindig veel rijker en voller van smaak dan die van een tamme. Of vergelijk een fazant eens met een kip. En het is ook verantwoord: er is geen vlees dat meer heeft gescharreld dan wild. Zolang we niet meer oogsten dan de natuur te bieden heeft, is dat bijzonder duurzaam.

Vandaar dat ik dit jaar met u in deze rubriek de wildernis in trek. Om te ontdekken wat voor smakelijks de natuur allemaal te bieden heeft. Maar ik wil natuurlijk wel een verantwoorde gids voor u zijn. Daarom ben ik onlangs begonnen aan de officiële opleiding Jacht & Faunabeheer. Ik word jager.

Lars van den Brink

Onlangs had ik mijn eerste les. Met veel trots kan ik u het verschil noemen tussen een boom- en een steenmarter (de een heeft een gele halsvlek, de ander een gevorkte witte). We liepen ook vast vooruit op het verschil tussen knaag- en pikschade aan landbouwgewassen. Die marters zijn één van de zestien soorten ‘haarwild en andere kleine zoogdieren’ die we moeten kennen, herkennen, beschermen of beheren. We moeten aan een voetafdruk kunnen zien of het een vos was of de pekinees van de buurvrouw, vogels in de vlucht kunnen onderscheiden, en herten aan de hand van hun gewei op leeftijd kunnen schatten. Serieus studiewerk dus. Als het je om de geweren te doen is, kun je beter naar een schietvereniging. Er zitten dan ook verrassend weinig triggerhappy cowboys in mijn klasje, het zijn overwegend toegewijde biologische kippenboeren en muskusrattenvangers.

Maar maakt u zich geen zorgen, ik ga u verder niet te veel lastigvallen met marters of pikschade – dit blijft een culinaire rubriek. En als u denkt: hey, het jachtseizoen is toch net gesloten? Dat klopt, op de hazen en fazanten moeten we weer even wachten. Maar de natuur geeft het hele jaar door. Nu zijn er bijvoorbeeld herten en ganzen. De reebokken worden in de zomer geschoten, perfect voor de barbecue. En het gaat heus niet alleen maar over vlees. Wild betekent ook: paddestoelen, rivierkreeftjes, ganzeneieren en onkruidsalades. Het gaat sowieso nog wel even duren voordat ik zelf iets mag schieten. Voor nu kan ik u vast een tip meegeven: kleiduiven moet je heel lang stoven.