Recensie

Recensie Media

Monsters bevechten met een waslijst Disneyfiguren

Game Kingdom Hearts 3, een bizar samenraapsel van Disneypersonages en Final Fantasyfiguren, is een grillig, bij vlagen oersaai spel. En toch werkt het.

Kingdom Hearts 3 doet deken aan een dag in Disneyland
Kingdom Hearts 3 doet deken aan een dag in Disneyland Beeld Square Enix

„Laat je hart je gidsende sleutel zijn, dat zei onze meester altijd”, zegt Goofy plechtig. Held Sora luistert met grote ogen naar zijn raad. Achter hem rolt Donald Duck met zijn ogen.

Het is klinkklare onzin, zoals zoveel plechtige uitspraken in Kingdom Hearts III onzin zijn. Zoals zoveel van Kingdom Hearts onzin is. Het bestaan van deze reeks is voor mij altijd een bizar feit geweest: een titanensamenwerking die poogt de kernwaarden van Disney (wees lief voor elkaar, liefde overwint alles, koop onze merchandise) en de stijlgrepen van Square Enix’ Final Fantasy-games (overcomplexe verhalen vol vreemde dooddoeners, aantrekkelijke tieners met haar als een ongemaaid gazon, liefdevol gedetailleerde fantasywerelden) aan elkaar te plakken. En toch, het werkte. Deel één (2002) en deel twee (2006) zijn nog steeds twee van de meest geliefde games ooit.

Nogal complex

Alleen: daarna viel de hoofdreeks stil, en sindsdien zijn er alleen spellen verschenen die náást of voor de hoofdgames plaatsvinden. Nu deel drie eindelijk op de markt is, blijkt vooral dat de reeks door al die bijverhalen nogal complex is geworden. Het kost de nieuwkomer veel moeite om al die tijdlijnen, tijdreizen en klonen uit elkaar te houden.

Gelukkig is het kernidee van Kingdom Hearts bloedsimpel. Held Sora – speciaal bedacht voor de reeks – leeft in een universum met verschillende planeten waarop Disney- en Final Fantasypersonages wonen. Dat universum wordt bedreigd door de kwaadaardige Xehanort, en Sora, magiër Donald Duck en schildwacht Goofy moeten hem stoppen. Ze worden bijgestaan door de machtige koning Mickey en een waslijst aan andere personages, waaronder Sora’s boezemvrienden Riku en Kairi. Oh, en hij is bewapend met een ‘Keyblade’, een zwaard dat ook dienst doet als sleutel voor andere dimensies. De rest is bijzaak, hoeveel verhaallijnen de makers hier ook krampachtig aan elkaar trachten te knopen.

Ditmaal gaat Sora – om overigens onduidelijke redenen – opnieuw op avontuur op nieuwe, fraai vormgegeven Disney-planeten. De aanpak wisselt: voor Frozen, Pirates of the Caribbean en Tangled lijkt het naspelen van een verkorte versie van de film te volstaan. Hele stukken uit het origineel worden weggeknipt, wat het verhaal vaak onbegrijpelijk maakt. Sora’s aanwezigheid wordt er opgeplakt: wie wist dat er tijdens de climax van Tangled ook een gevecht tussen Sora en een enorm monster plaatsvond? Belangrijker: who cares?

Dat is jammer, want andere werelden tonen aan dat de makers van Kingdom Hearts nog steeds weten hoe ze emoties moeten bespelen. De frictie tussen hoofdrolspelers Woody en Buzz in Toy Story, bijvoorbeeld: die doet op een fantastische manier denken aan de natuurlijke spanningen tussen twee ouders onder stress. San Fransokyo (Big Hero 6) toont ons een lief portret van een jongen die nog met de emotionele nasleep van zijn eigen film zit.

Heerlijk meppen

Ondertussen bevecht je monsters, via een systeem dat zowel te simpel - meestal hamer je vooral op de X, om te slaan – als te complex is vanwege het grote aantal mogelijke wapens, upgrades, en speciale moves. Op één of andere manier brengen die twee kanten elkaar in balans: heerlijk meppen, en als het saai wordt, verander je jezelf in een Disneyland-attractie om je vijand mee toe te takelen.

Eerlijk gezegd weet ik nog steeds niet wat ik van Kingdom Hearts 3 vind. De game is te grillig: de ene planeet zit vol oersaai geploeter, de volgende blijkt een ontroerend actiespektakel. De finale gooit je van de ene uitputtingsslag in de andere totdat je van frustratie gaat schreeuwen, maar toont ook de banden tussen de verschillende personages op een manier die dat complexe verhaal plotseling emotioneel boeiend maakt.

En al die overvloed aan randactiviteiten! Koken met de rat uit Ratatouille! Maak selfies met Dagobert of Elsa! Help Winnie de Poeh groenten plukken! Eigenlijk doet Kingdom Hearts 3 me denken aan een dag in Disneyland: te druk, te veel te doen, sommige attracties zijn stom. Maar oh God: ik heb het naar mijn zin gehad.