Opinie

    • Christiaan Weijts

Holland’s Next Greta Thunberg

De spanning stijgt. Met nog maar acht dagen te gaan is dit de grote vraag: wie wordt het Nederlandse gezicht van de klimaatspijbelmars op het Malieveld? Wordt het Madelief (11) of Jovanna (12), die wekelijks voor het stadhuis van Deventer spijbelen?

Of toch de 10-jarige Lilly, die dat in Zeist doet, en al stevig aan kop gaat in media-aandacht, zeker toen haar twintigste optreden een heus persmomentje werd, toen EenVandaag, RTVUtrecht en de Volkskrant er stomtoevallig opdoken.

Ze maakte al jong kennis met het ruimhartige uitnodigingsbeleid van onze talkshows, blijkens haar tweet eerder die week: „Almost made it to dwdd, but they have other important matters for the show.” En meteen, opmerkelijk professioneel: „I can wait for another time but climate change never stops.

Zelfs de burgemeester kwam luisteren naar haar ingestudeerde protestteksten – alleen bij de moeilijke woorden haperde ze soms. Hij vertelde overal dat Lilly hier eigenlijk de lerares is, die óns een lesje global warming geeft.

Hartverwarmend.

Zonder die spijbelaartjes hadden we het allemaal nooit geweten. Dat er geen planeet B is. Dat de CO2-uitstoot omlaag moet. Daar hoor je grote mensen nu nooit over!

Lilly’s ouders verdienen ook een dikke vette pluim. Die promoten haar al anderhalf jaar op sociale media, als ‘international environmental champion’, die de strijd aangaat middels haar ‘plastic pickups’. En ze zorgden dat hun dochter op de foto mocht met idolen als Jane Goodall (84) en Greta Thunberg (16), het Zweedse wonderkind op het terrein van klimaatspijbelen, dochter van een acteur en een beroemde operazangeres, en inmiddels publiekslievelinge op wereldconferenties. Zelf schrijft Thunberg haar strijdvaardigheid toe aan haar autisme.

Ook de Belgische spijbelleidster, Anuna (17), was volgens haar moeder als peuter al „anders”, en wil „geen jongen en geen meisje” zijn. Misschien is Lilly ook niet de meest doorsnee tienjarige. Ze zit in elk geval op wat haar moeder een „natuurschool” noemt. Die leidt kinderen op tot „oorspronkelijke denkers en doeners”, lees ik op hun site, voor maar vijfduizend euro per jaar. Elke pedagoog zal het beamen: wie ‘anders’ is, of ‘oorspronkelijk’, moet je zo jong mogelijk een zo groot mogelijk podium op sturen.

Het handige aan kinderen is ook dat ze altijd gelijk hebben. Ontroering liegt niet. Je kunt ze ook niet bekritiseren – ‘ja, dus?’ – zonder een botte lul te zijn. Het zijn emotionele stealth bombers, immuun voor tegenaanvallen.

Ik vond de commerciële talentenjachten voor kindsterretjes al geweldig, en nu is het ook nog eens voor het goede doel. Misschien moet de Tim Hofman Show er eens een heel seizoen mee vullen.

Christiaan Weijts schrijft op deze plek iedere vrijdag een column.
    • Christiaan Weijts