Brieven

Brieven

„Ze vergeten dat er eerst onderwijs moet worden gegeven, dat helpt, niet de toets”, aldus Michel Rog in CDA, D66 tegen rekentoets, want ‘goed toetsen’ helpt niet, ‘goed onderwijs’ wel (21/1). Diezelfde dag wordt er in het artikel Vraag een leerling niet om een breuk te vermenigvuldigen aandacht besteed aan de significante achteruitgang van de rekenvaardigheid bij basisschoolleerlingen in vergelijking met wat die leeftijdsgroep rond 1930 moeiteloos beheerste. Het valt mij op dat er eigenlijk geen aandacht is voor een onlosmakelijk neveneffect van inhoudelijk goed onderwijs en goede docenten: het ontsteken van intrinsieke motivatie en leergierigheid bij het kind. Wie krijgt er geen wezenlijk voldaan gevoel van iets wat moeilijk leek na enige tijd te beheersen? Als het onderwijs steeds verder ‘vereenvoudigd wordt’ omdat het op onderdelen te moeilijk zou zijn, wordt het brein steeds minder uitgedaagd om dat te doen waar het goed in is: informatie verwerken en automatiseren én al doende leren. Het laat zich raden: dat voldane gevoel iets te beheersen omdat je je ervoor ingespannen hebt, neemt steeds verder af. We willen onze kinderen weerbaar en onafhankelijk maken. We moeten daarom een kind laten ervaren dat hij meer kan dan hij denkt, en het niet bij voorbaat die kans ontnemen. Als we ons onderwijs (weer) dat uitgangspunt geven, komen toetsing en inhoudelijk uitdagend onderwijs in de juiste verhouding te staan.