Het topstuk

Vanaf komende maand : de poepblikken van Piero Manzoni in het Stedelijk Museum Schiedam.

Fondazione Piero Manzoni, Milaan

In vier talen staat de inhoud op het blikje: Merda d’artista, Künstlerscheisse, Merde d’artiste, Artist’s Shit. Verpakkingsdatum: mei 1961. Inhoud: 30 gram. De Italiaanse Piero Manzoni (1933-1963) blies eerder al zijn adem in ballonnen en drukte zijn vingerafdrukken in gekookte eieren. Zijn ingeblikte poep werd zijn grootste succes. Negentig blikjes verkocht hij, gesigneerd en genummerd, voor de dagprijs van goud.

Op de grote Nul-expositie in 1962 in het Stedelijk Museum Amsterdam toonde hij er zes. Een jaar later overleed hij , nog geen dertig jaar oud, aan een hartinfarct. Dat maakte zijn schaarse oeuvre nog begeerlijker. De marktwaarde van Manzoni’s poep steeg in de afgelopen halve eeuw exponentieel. In 2016 werd het tot nu toe hoogste bedrag ooit betaald voor een blikje: 275.000 euro.

In Schiedam wordt duidelijk dat Manzoni’s actie meer was dan een flauwe grap. In de jaren zestig gingen, in navolging van Manzoni, Nederlandse kunstenaars experimenteren met de mafste materialen. Wim T. Schippers maakte in 1962 een vloer van pindakaas. Marinus Boezem signeerde in 1968 de lucht met een vliegtuigje. Opeens kon alles kunst zijn.

Manzoni in Holland. 16 februari t/m 2 juni in Stedelijk Museum Schiedam

    • Sandra Smallenburg