Opinie

    • Wilfried de Jong

Zelfs een drinkpauze is bij Van Persie perfect

Het was Feyenoordweer. De regen geselde de straf kijkende gezichten van het publiek; niemand zat helemaal droog in de Kuip voor de Klassieker. Doodkalm liep aanvoerder Robin van Persie door de spelerstunnel. Hij ging aan alle klaarstaande Ajax-spelers voorbij en voegde zich bij een meisje dat als mascotte het veld moest oplopen. Als een vader ging hij door zijn knieën, kletste wat en aaide haar ondertussen zachtjes over haar haren. Geen spoor van zenuwen.

In het stadion heerste een gespannen sfeer. Wie geloofde er in Rotterdam de afgelopen tijd nog in een overwinning op Ajax?

Robin van Persie dus.

Na drie kwartier voetbal stond Feyenoord met 3-2 voor. De spits van Feyenoord speelde een weergaloze eerste helft. Nauwelijks van de bal te krijgen, altijd oog voor een gaatje in de Ajax-verdediging, overal een stapje eerder bij.

De 35-jarige aanvaller oogde jeugdig en gretig, alsof hij nog steeds iets nieuws wilde uitvinden met de bal aan zijn voet.

Na het rustsignaal liep hij in wandelpas naar de tunnel. Op zijn gezicht stond een grote grijns. Hij keek naar het publiek en zijn medespelers en nam de tijd om te genieten van de sfeer. Vlak voordat hij van het veld stapte, balde hij zijn vuisten en zweepte het publiek op.

Later zou Van Persie zeggen: „Ik zag die fans. Dat gelóóf! Ik dacht: wow, wat mooi, het gaat vandaag gebeuren.”

En het gebeurde: Feyenoord won van Ajax.

Van Persie maakte in de tweede helft met een ogenschijnlijk eenvoudige voetbeweging 4-2. Hij liep naar de supporters achter het doel en begon met twee wijsvingers de gezangen te dirigeren. Scheidsrechter Danny Makkelie liet hem maar even begaan. Niemand mocht aan de grote ster komen.

Tijdens een blessurebehandeling van een Ajax-speler zwaaide Van Persie naar de dug-out. Wilde hij al gewisseld worden? Nee, hij had dorst. Vanaf de kant vloog een rode bidon door de lucht. Met het hoofd in de nek en het haar in natte strengen achterover op de smalle schedel, spoot hij het water in zijn mond.

Zelfs een drinkpauze werd door Van Persie technisch perfect uitgevoerd; geen druppel miste doel.

In de 67ste minuut werd de moegestreden aanvoerder naar de kant gehaald. Onder een staande ovatie liep hij naar de bank, trok een regenjack aan en ging naast de reserves zitten.

Giovanni van Bronckhorst had vooraf aan zijn team gevraagd om een wedstrijd te spelen die iedereen nog jarenlang zou bijblijven.

Dat was gelukt. Je hoefde maar naar de gelukzalige, natgeregende koppen in het stadion te kijken. Deze overwinning was belangrijker dan de verbreding van de Coolsingel, de zevenjarige verbouwing van museum Boijmans of de spoedoperatie aan de Botlektunnel.

Feyenoord genoot.

Rotterdam genoot.

Van het cijfer 6 in de uitslag, van de vernedering van de aartsrivaal, van de jankende Kuip maar vooral van clubicoon Robin van Persie.

Wilfried de Jong is schrijver en programmamaker.

    • Wilfried de Jong