Bij straatvergaderingen zoeken Venezolanen de informatie waar ze zo naar snakken

Venezuela Tijdens ‘volksvergaderingen’ in de buitenlucht praten Venezolanen over de beste manier om de democratie te herstellen. Militairen die meedoen, is amnestie aangeboden.

Een demonstrant in Caracas.
Een demonstrant in Caracas. Foto Rodrigo Abd/AP Photo

Terwijl de internationale gemeenschap dit weekend een hardere positie innam tegen de Venezolaanse president Nicolás Maduro, trokken parlementariërs van de oppositiepartijen de wijken in. Ze organiseerden zogeheten cabildos abiertos, volksvergaderingen in de buitenlucht, op pleinen, parken en sportvelden.

Gedeputeerde Cipriano Heredia zoekt nog snel een stopcontact om zijn telefoon op te laden voordat hij een paar honderd mensen toespreekt in het Parque Teque Teque, een sportpark in het oosten van hoofdstad Caracas. Onder een afdak van het clubhuis houden de mensen eerst een minuut stilte voor de inmiddels ruim veertig slachtoffers van de repressie van de politie tegen de demonstranten. In de verte voetballen tieners met elkaar op het sportplein. Twee oudere mannen zitten op een klimrek en kijken van een afstand toe.

‘Verspreid amnestiewet’

„We gaan de straten op om de amnestiewet uit te delen”, roept Heredia als hij zijn betoog begint. „Ga naar familieleden van militairen, loop politiebureaus binnen en overhandig ze de wet. Deel het op internet, stuur het via WhatsApp door aan vrienden.” Toehoorders applaudisseren.

De amnestiewet werd vorige week afgekondigd in het Venezolaanse oppositionele parlement, dat sinds de installatie in 2015 systematisch monddood is gemaakt door Maduro, maar nog steeds bijeenkomt. Volgens deze wet kunnen politieagenten en militairen die besluiten ‘over te lopen’ naar interim-president Guaidó en zich achter de transitie stellen, amnestie krijgen.

Mercedes Hidalgo-Lima, een studente geschiedenis gehuld in de Venezolaanse vlag, luistert aandachtig. „We hebben de oproep ontvangen via WhatsApp en Messenger”, zegt ze. „Een geluidsopname waarin deze bijeenkomst werd aangekondigd. Op de televisie zie je alleen maar nieuws over Maduro, omdat hij de kanalen beheert.” De amnestiewet gaat ze „zeker” uitdelen. „We doen nu wat Guaidó en de parlementariërs ons vragen. De verandering moet uiteindelijk van ons, de bevolking, komen.”

Militair attaché steunt verzet

Later op de dag vindt een andere volksvergadering plaats, op de hoek van een straat. Honderden bezoekers luisteren naar parlementariër Gilber Caro, een populaire politicus. Als het nieuws binnensijpelt dat de Venezolaanse militair attaché in Washington zich achter Guaidó schaart, breekt spontaan gejuich uit.

„Dit is een begin, het is moedig. Laten we hopen dat de andere militairen hier in het land zijn voorbeeld volgen”, roept Caro vanaf een klein podium.

Lees ook: ‘Russische huurlingen in Venezuela om Maduro te beveiligen’

De hele dag zijn er dit soort kleine en grotere straatvergaderingen in het hele land, in Caracas alleen al zijn er zo’n twintig bijeenkomsten. De aanwezigen snakken naar informatie over wat de volgende stappen zijn, ze zijn bereid de straat opnieuw op te gaan. „Het is nu of nooit. Internationale steun is prettig, maar de verandering moet van binnenuit, van ons komen”, zegt Aviud Morales, radio-journalist.

De parlementariërs die uiteenzetten wat de route is naar nieuwe verkiezingen, krijgen bezorgde vragen. „’s Nachts valt de politie onze wijken in, op zoek naar onze jongeren die protesteren. Hoeveel doden moeten er nog vallen, wanneer nemen jullie écht de macht over?” vraagt een moeder uit een sloppenwijk bezorgd.

Als het aan de gedeputeerde ligt gebeurt dat snel, maar een planning kan hij niet geven. In het weekend stelde Spanje, gevolgd door andere Europese landen waaronder Nederland, een deadline van acht dagen aan president Maduro om nieuwe verkiezingen uit te schrijven. In een interview met CNN Türk verwierp Maduro zondagmiddag het ultimatum. Het stellen daarvan noemde hij „schaamteloos”.

Overgangsregering

„Wij vinden dat Maduro eerst weg moet, want onder zijn auspiciën verkiezingen uitschrijven heeft geen zin”, zegt Caro. „Dat moet door een onafhankelijke organisatie gebeuren, bijvoorbeeld onder toezicht van het buitenland. Er moet een overgangsregering komen en dan vrije verkiezingen. De regering van Maduro probeert tijd te rekken door te proberen nog aan de onderhandelingstafel te gaan zitten, maar dat is te laat.”

De afgelopen jaren is intensief onderhandeld tussen Maduro en de oppositie op de Dominicaanse Republiek, maar dit leverde niets op. Dit weekend verstreek ook de deadline die Maduro had gesteld aan de Amerikaanse diplomaten: zij moesten binnen 72 uur het land uit. Dit, nadat de Amerikaanse president Donald Trump als eerste land interim-president Guaidó had erkend als president. Zaterdag krabbelde Maduro plotseling terug. Er zou een akkoord zijn getekend met Amerika waardoor er een kleine groep diplomaten in beide landen actief blijft.

In de sloppenwijken maakt de politie hardhandig jacht op tegenstanders van Maduro. Lees: ‘Het duurt nog wel even voor we Maduro kwijt zijn’