Brieven

Brieven 26/1/2019

Merwedebrug

Levensduur langer

In het artikel Merwedebrug had kunnen instorten, 18/1) staat een uitspraak geciteerd die nuance behoeft. Uit metingen van TNO zou zijn gebleken dat een deel van de brug – in een worst case scenario – een zogenoemde restlevensduur van nog slechts zes dagen had. Anders gezegd: de brug had kunnen instorten en een drama veroorzaken vergelijkbaar met dat in Genua. Maar het genoemde rapport van Berenschot wordt hier verkeerd geciteerd. De brug had, zo is door middel van berekening aangetoond, een veilige levensduur van zes dagen en niet een levensduur van zes dagen. Het subtiele verschil zit in het woord ‘veilige’. Een veilige levensduur van zes dagen wil zeggen dat het minimum veiligheidsniveau als vastgelegd in een NEN-norm (Nederlandse Norm) nog maar zes dagen kon worden gegarandeerd. Dat is zeker een reden om direct in te grijpen. Gelukkig is dat gebeurd, door per direct het vrachtverkeer te weren van de brug. Maar het betekent niet dat de brug binnen circa zes dagen na deze constatering zou zijn ingestort. De verwachtingswaarde van de gebeurtenis ‘instorting’ ligt geruime tijd na deze termijn. Nederland is dus niet maar net aan een ramp als die in Genua ontsnapt. Maar heel veel later hadden deze scheuren in de staalconstructie nou ook weer niet moeten worden ontdekt: Rijkswaterstaat was precies op tijd.


Hoogleraar Staalconstructies

Musical awards gala

Ouwe koek

Het was weer een feest dit jaar, tijdens het Musical Awards Gala 2019. De dames zetten hun mooiste beentjes voor en de heren liepen als haantjes achter hun eh... vlinderdasjes aan. „Musical is een KUNSTvorm!” riep Evita-producer Hans Cornelissen. Er werden zoveel veren in konten gestoken, dat ‘Me-Too’ een heel andere betekenis kreeg. Het moet gezegd, er waren fabelachtige prestaties te zien en te horen. Zowel wat betreft zang, als muziek, regie, choreografie, grime en kostumering. Nederland barst van talent, maar dat talent wordt verkwanseld aan de risicoloze recycling van uitgekauwde, ouwe koek. Hoe vaak worden ze nog opgewarmd, The Lion King, Op Hoop van Zegen, Cats, ‘t Schaep met de 5 Pooten, Mamma Mia, Evita en The Addams Family (maar ook Hair, Grease, Billy Elliot enz.). Niet één nieuwe titel was erbij, woensdag.

Musical is een kunstvorm? Is het steeds weer opnieuw schilderen van de Nachtwacht en het Meisje met de parel een kunstvorm? Nee, ook niet als je ze andere kleurtjes geeft. Terwijl John de Mol het ene na het andere tv-programma concipieert dat de wereld verovert (wat je er ook van mag denken), lijkt geen enkele musicalproducent in Nederland de moed en de ambitie te hebben om iets van eigen bodem te (laten) creëren. Met hun rug naar de toekomst sluiten de grote producenten de horizon af voor al die prachtige talenten die zoveel nieuwe, baanbrekende prestaties zouden kunnen leveren. Dat is al zo lang gaande, dat de uitvoerende artiesten het niet eens meer in de gaten hebben. Blij dat ze een mooie rol krijgen, laten ze liever geen kritisch geluid omtrent de repertoirekeuze horen. Zo werd het Musical Awards Gala 2019 wederom een Lof der Lafheid, theater waarin financiële zekerheid de hoofdrol speelde.


Tekstschrijver

Correcties en aanvullingen

China

In de column Achter de glimlach van Xi Jinping (11/1, p.19) wordt vermeld dat Frankrijk onder De Gaulle in 1964 als eerste westers land communistisch China erkende. Dat is niet juist. Het Verenigd Koninkrijk en Nederland erkenden de Volksrepubliek China al in 1950. Beide landen hadden evenwel geen ambassadeur in Peking, maar enkel een chargé d’affaires. Met de zending van een ambassadeur in 1964 schaalde De Gaulle nadrukkelijk China’s diplomatieke status in het Westen op.


    • Piet Bogaards
    • H.H. Snijder