Recensie

Recensie Media

Sex Education is een serie om verliefd op te worden

Serie Otis’ moeder is sekstherapeut. Om je voor te schamen natuurlijk. Totdat Otis de voordelen ontdekt.

De seksueel geremde Otis (Asa Butterfield) en de anderszins getroebleerde Maeve (Emma Mackey) in de serie Sex Education.
De seksueel geremde Otis (Asa Butterfield) en de anderszins getroebleerde Maeve (Emma Mackey) in de serie Sex Education. Netflix

Je zal het maar hebben. De moeder van de zestienjarige Otis is sekstherapeut, verslindt mannen, en is opdringerig en indiscreet over haar zoons gevoelsleven. Otis schaamt zich dood voor haar. Op de middelbare school blijkt hij echter wel degelijk goed naar zijn moeder geluisterd te hebben. Met de hulp van de ravissante outcast Maeve wordt hij zelf therapeut, die medeleerlingen van hun seksuele problemen afhelpt.

De Britse Netflix-serie Sex Education begint met een hevige seksscène, en daarmee lijkt de toon gezet: dit wordt een uitzinnige, in your face tienersekskomedie. Maar comedy’s duren doorgaans 25 minuten, en Sex Education duurt het dubbele: drama-lengte. De tienercomedy blijkt al snel vooral een aantrekkelijk raamwerk. De serie schakelt moeiteloos van serieus coming-of-age-drama naar highschoolcomedy en zoete romkom. Het is dus afwisselend lachen en huilen, en vertederd zijn, en verdrietig over het menselijk geworstel met seks en liefde. En als je in aflevering 3 in de abortuskliniek bent aanbeland, weet je dat de serie je ook echt kan raken.

Zoals Six Feet Under altijd begon met een sterfgeval, zo begint Sex Education steeds met een seksscène, waarin meteen het probleem van de week wordt getoond: te grote penis, niet klaarkomen, vaginisme, natte dromen, seks zonder liefde, liefde zonder seks. Hoewel de Britse gêne belangrijk is, behandelt Sex Education seks en liefde juist vrij serieus en nuchter. De serie biedt een staalkaart aan wat er zoal kan spelen in de liefdeslevens van tieners, en is daarin verrassend educatief.

Onder de kijkers heerst wat verwarring over de plaats en tijd van de serie. Het is gefilmd in Wales, in een kasteelachtige school tussen de heuvels. Maar de kinderen dragen geen uniforms, en veel andere zaken doen meer aan een Amerikaanse highschool denken. Verder is er verwarring over de tijd: kleuren, muziek en meubels doen denken aan de jaren tachtig. Maar de leerlingen hebben smartphones, en diverse thema’s, zoals sexting, zijn duidelijk van deze tijd. Het antwoord is dat de debuterende scenarist Laurie Nunn fan is van de Amerikaanse tienerkomedies van John Hughes uit de jaren tachtig, als Pretty in Pink en The Breakfast Club. Dat retrogevoel wilde ze graag vangen.

De ode aan de tienerkomedies uit de jaren tachtig behelst overigens alleen de vorm. Waar het genre niet vrij is van seksisme, homofobie, en platte en grove grappen, blijft Sex Education daar juist verre van. Zonder dat verder te problematiseren bevat de serie als vanzelfsprekend lesbische stellen, homoseksuelen, en mensen van kleur.

De slimme vertelstructuur knoopt moeiteloos de vele verhaallijnen in elkaar, waarin zelfs de grote pestkoppen toch een klein hartje hebben, en iets in hun achtergrond waarvoor ze zich schamen. De serie blijft daarbij ontzettend geestig. En het acteren is van hoog niveau. Asa Butterfield speelt de seksueel geremde puber, Gillian Anderson (The X-Files) speelt zijn vrijpostige moeder. Hun ingewikkelde relatie doet denken aan AbFab, waarin de dochter ook volwassener moet zijn dan haar hippiemoeder. Daarnaast heb je het fantastische spel van Ncuti Gatwa als Otis’ homovriend die wordt gepest. En Emma Mackey als zijn onverschrokken vriendin Maeve. Het zou niet verbazen als een aantal van deze jonge acteurs over een paar jaar heel beroemd zijn.

Sex Education mag dan wisselen van hilarisch naar tragisch, de toon blijft warm en liefdevol. Een serie om verliefd op te worden. Zoals dat hoort in een romkom, worden op het eind alle problemen opgelost. Nou ja, bijna alle. Want we willen wel graag een tweede seizoen.