Opinie

    • Christiaan Weijts

Bloemen

Strategisch langs de aanrijdroute naar het Bronovo staat een okergele kiosk, Snijder Bloemen. Ook hier balen ze, zegt bloemiste Graziella, weggedoken in haar sjaal. „Heel jammer, ook omdat het Bronovo klant van ons is. Al hun bloemen komen bij ons vandaan.”

Driehonderd meter verderop is een cameradichtheid die je hier anders alleen bij de geboorte van een prinsesje ziet. Maar vandaag is het deftige Benoordenhout juist in rouw. „Dóód-zonde!” reageert een dame die tulpen komt kopen.

Als ergens de witte wijn sippende elite te vinden is, is het hier. Mark Rutte weet dat als de beste. Hij woont er zelf. Maar ook die elite lijdt. „Het Benoordenhout voelt zich in steek gelaten,” zei Chance Pennington de Jongh, voorzitter van de wijkvereniging, vorige week in een spoeddebat van de gemeenteraad. Lijn 18 is pas opgeheven, de bibliotheek verdween. Als het Bronovo sluit, moeten zijn buurtgenoten een kwartier naar de bus lopen en dan overstappen naar het Westeinde. „Ziet u het voor u, voor ouderen die slecht ter been zijn?”

Bij de bloemenkiosk zijn zulke verhalen de laatste tijd het gesprek van de dag. „Voor veel ouderen is het restaurant van het Bronovo ook een sociale plek geworden”, zegt Graziella. Of je een heel ziekenhuis moet openhouden voor een kop koffie met een appelpunt is een tweede, maar het geeft aan hoe aan dit ziekenhuis allerlei sentimenten kleven.

Gesticht in 1865. Hofkliniek van de Oranjes. ‘Al 80 jaar in bloei’, staat er op deze kiosk. „In 1938 is het hier al begonnen, met Jan Snijder, die hier stond met één mandje bloemen.” Anciënniteit en traditie staan hier in aanzien: waarden uit een ander tijdperk, die nu botsen op die van businessmodellen en marktwerking.

Op de persconferentie benadrukte bestuursvoorzitter Paul Doop dat personeelstekort de reden van de sluiting is. En niet, zoals de geruchten willen, de grondopbrengsten, beraamd op 30 miljoen. Het leverde een raar moment op toen Herman Rosenberg van weekkrant Den Haag Centraal ernaar vroeg. Doop: „U weet meer dan ik. Ik heb geen contacten gehad met de vastgoedsector.” „Dan kent u uw eigen rapport niet,” zei Rosenberg, die in het naar zijn blad gelekte plan ook al las dat er ‘zes stedenbouwkundige varianten’ zijn uitgedacht.

Waarom zo stellig ontkennen? Het zou pas wonderlijk zijn als zulke opbrengsten niet waren meegerekend. Nu blijft de suggestie hangen dat hier iets wordt verbloemd.

Een geestelijk verzorger, zo begrijp ik uit NRC, heeft het plan alle ziekenhuismedewerkers straks als ritueel een bloem te geven: „Zo symboliseren we het samensmelten van teams.”

Bronovo hield van bloemen. Geen bezoek aan huis, want dat is verkocht aan de hoogste bieder.

Christiaan Weijts schrijft op deze plek iedere vrijdag een column.
    • Christiaan Weijts