Vrij zijn is… dansen als een Bollywoodprinses

Vrij en fotograaf laten zien hoe we uit de sleur breken.

Op een winderig industrieterrein in Den Haag Zuidwest stappen vijf kleine meisjes in glinsterende rokjes uit de auto. Iedere zondagmiddag komen ze uit onder andere Amsterdam, Nieuw-Vennep en Berkel en Rodenrijs naar dansschool Ghoenghroe ki Pukar, ‘de lokroep van de dansbelletjes’. Deze werd in 1999 opgericht door Sandhya Manniesing (46). „Ik was de allereerste Bollywood-dansschool van Den Haag en omstreken. Het is een steeds grotere bubbel geworden, je hebt nu zelfs Bollywoodfilms in Pathé.”

Aankleding is belangrijk voor Manniesing. Voor de prefab-ramen hangen draperieën, in muren en vloer verwerkte ze „vijfenveertig soorten marmer”, het systeemplafond bevat goudkleurige ornamenten.

„‘Potverdomme, ik moet een zonnebril opzetten’, zegt mijn buurman van De Boer Autolakken als hij binnenkomt.” Manniesing lacht. „Ik wil anders zijn dan andere scholen. In het begin kocht ik op de Haagse markt lappen stof die ik om de meisjes drapeerde. En al voordat Lady Gaga ermee kwam ging ik gezichten beschilderen.”

Vijf meisjes van vijf tot acht jaar oud staan giechelend te wachten tot danslerares Jessica Gierdhariesingh (32), oud-student van Manniesing, binnenkomt met haar dochtertje Keisha Dhoenmoen (8). Gierdhariesingh is management-assistent bij de ANWB maar: „Dans is mijn passie. Verdrietig of blij, met dans verwerk ik mijn gevoelens. Dit probeer ik de meisjes ook mee te geven.”

Wij gaan een uitstraling geven met de gedachte dat wij allemaal leuk zijn, en niet alleen wij, ook het publiek

Ze zet een Bollywoodmix op. Op sokjes met hartjes en stipjes doen de meisjes aardig synchroon hun Bollywoodpasjes. Veel draaien en handbewegingen. Gierdhariesingh vertaalt woorden uit het Hindi en legt bewegingen beeldend uit. „Probeer je buik en heupen te bewegen als een slang.”

Na een tijdje heeft Keisha oorpijn en gaat aan de zijkant zitten met een Topmodel-kleurboek. Een ander vraagt of ze naar het toilet mag, een derde is ziek en gaat met papa naar huis. Met engelengeduld leidt Gierdhariesingh de overgebleven meisjes door haar zelfgemaakte dansje op de Bollywood x Taki Taki Mashup-mix.

Over een paar maanden mogen ze optreden. „Wat doen we als we opkomen?” Een meisje: „Lachen naar het publiek.” „Wij gaan een uitstraling geven met de gedachte dat wij allemaal leuk zijn, en niet alleen wij, ook het publiek. Wie zitten daar?” „Mama’s, papa’s, opa’s, oma’s, vriendinnetjes…” „Je strekt je arm en wijst in de richting van mama en dan ga je met je handen naar je gezicht, ‘mooi, mooi’, dan naar papa en weer naar je gezicht.”

IJverig imiteren ze de handgebaren van hun lerares. Keisha filmt het en de video gaat in de groepsapp, om thuis te oefenen.

Mama Say, Mama Sa, Mama Coosa – aan het einde mogen ze los op Michael Jackson. Een knuffel van de juf en dan rennen de meisjes giechelend naar buiten.