Opinie

SGP

In 010

Het was een verschrikkelijke zoektocht naar het partijbureau van de SGP in Zevenkamp. Toen ik er na een kwartier dwalen nog niet was en aan een voorbijgangster de weg vroeg, zei ze: „Maar u bent helemaal de verkeerde kant opgegaan.” Tja, dat heb ik weer: onderweg naar een homodemonstratie en dan de verkeerde kant op.

Een half uur te laat arriveerde ik uiteindelijk op de Dinkel 7, waar deze koude avond zo’n honderd demonstranten bijeen waren. Ze protesteerden tegen SGP-leider Kees van der Staaij, vanwege diens handtekening onder de homovijandige Nashvilleverklaring.

Een beetje late betoging, zo leek het, want wie hoor je nog over Nashville? „Doet er niet toe”, reageerde een studente uit Eindhoven, „want liefde is eeuwig.”

Een bont gezelschap. Zo was er een katholieke transgender van 26. Hij heette Jeff, en was vroeger een meisje. Van Rome hield hij zich verre, zei hij, maar in zijn woonplaats ging Jeff graag naar de mis. „Het geloof is voor mij een veilige haven.” Sinds ruim twee jaar had hij een vaste vriend. Ook katholiek.

En dan was er Artjom, een 28-jarige geluidstechnicus die zich afficheerde als poldersocialist. „Zolang er kapitalisme is, blijft het socialisme nodig”, riep hij. En: „Wij komen op voor iedereen die wil emanciperen, dus ook voor homo’s.” Hij viel op vrouwen, vertelde Artjom, maar wilde zich geen hetero noemen, „omdat je daarmee zoveel andere mensen buitensluit.”

Even verderop stond Bob, een 22-jarige ex-student uit Nijmegen. Dat het SGP-bureau dicht was – want vrijdagavond – deerde hem niet. „Ik ben hier in de eerste plaats voor mijn homovrienden. Zelf ben ik hetero, maar het is belangrijk om solidair te zijn.”

Een ontroerende betoging. Hetero’s die homo’s ondersteunen, dat had je in mijn jeugd bijna niet. Een vredig gezelschap bovendien. De volop aanwezige politie had niets te doen. Op de stoepen werd gekrijt: ‘SGP = broke’, en ‘Fuck Kees’ (op sensuele wijze). Er verschenen ook een hamer en sikkel in felle kleuren. Ik zei het al: een bont gezelschap.

Het zal de god van Kees van der Staaij wellicht niet hebben behaagd wat zich daar aan de Dinkel 7 afspeelde, maar voor het menselijk oog voltrok zich een vrolijk Komt allen tezamen.