Recensie

Recensie Uit eten

Heerlijk eten, stijl en elegantie, en alles even vers en verzorgd

Foto Nick Somers

In 2010 schreef Johannes van Dam lovend over een Aziatische zaak aan de rand van de Amsterdamse Nieuwmarktbuurt: „Ik wist me uitstekend verzorgd en dat in een lounge, waar de ambiance en het uiterlijk vaak zwaarder wegen dan de kwaliteit van het eten. Zeer tevreden. Als het nu maar niet te druk wordt.” Hij was toen al aan het kwakkelen met zijn gezondheid, de trap was steil en fusion eigenlijk niet ‘zijn ding’, maar Geisha was anders, beter.

Negen jaar later gaan wij er nog eens kijken en is het er niet druk, wat ongetwijfeld te wijten valt aan het gure weer met regen- en hagelbuien. De royale lounge die vanaf de voordeur in een bocht aan de Prins Hendrikkade helemaal naar achteren tot aan de Geldersekade loopt, is half leeg en dat is jammer. Want Geisha is een van de prettigste Aziatische restaurants die we de laatste jaren bezochten.

Geisha wordt geleid door twee zussen en een familielid runt samen met twee andere jongens de aan de achterkant gelegen cocktailbar Kampai (sinds 2018), waar Geisha ook weer de hapjes voor maakt. Het is een familiebedrijf; er werkt ook nog een tante, en een jongeman die door de eigenares wordt voorgesteld als „mijn aangenomen zoon” Hassan.

Hassan bedient ons de hele avond en doet dat met zoveel aandacht en elegantie, dat we hem het liefste in een doosje zouden willen doen. Bij vertrek pakt hij zorgvuldig het flesje met overgebleven sake voor ons in een servetje, zodat we thuis nog wat kunnen na pimpelen. Wat is het fijn om zo ontvangen te worden! Stijl en elegantie zijn sowieso sleutelwoorden hier, de opmaak van de kleine Japanse en Chinese gerechten is schitterend, alles even vers en verzorgd.

We starten met twee sushirolls: een Spiderroll (18,50) en een Chef’s Special (17,50). De Spiderroll is op z’n minst bijzonder te noemen, de gewaagde combinatie van tempura van softshell krab en mangosaus, met komkommer en avocado. Die krab is heel subtiel door het tempurabeslag gehaald, waardoor er slechts een dun krokant laagje overblijft dat de sushi net die aantrekkelijke bite geeft. De mangosaus geeft een verrassende, zoete wending. De daily special is sushi hamachi, dat is geelvinmakreel (yellowtail) die veel voor sushi wordt gebruikt, fijn van smaak en lekker met de garnituur van roze, ingelegde gember en dungeraspte daiko. Over vis gesproken: er staat wel blauwvintonijn op de kaart, maar niet de bedreigde: Geisha werkt met gekweekte.

Ondertussen zitten we aan de Japanse thee en sake: koel geserveerde Junmai Gingo (18,50 voor 300 ml.), een zacht en aromatische rijstwijn met een langere fermentatie en geen toegevoegde alcohol, dus wat lichter. Daar staat ook nog een ongefilterde en troebele versie van op de kaart; „Amerikanen zijn daar dol op”, vertelt Hassan. De tweede ronde bestaat uit dimsums: een trio met gestoomde groente, Jiaozi (7,75), en met varken en ui, Xiao Long Bao (8,50). De groenten-dimsums met tofu, sojabonen en wortel zijn weliswaar verfijnd, maar een tikkie saai. Die met varken zijn verreweg de lekkerste door de smakelijke vulling in bouillon, die aan tonkotsu (varkensbouillon in ramen) doet denken; heerlijk!

Lees ook de recensie van restaurant Beulings in Amsterdam door Petra Possel: Klein geheim waar men de sterren van de hemel kookt

Ten slotte delen we nog een zeewiersalade (8,75) en een visgerecht: zeebaars met furikake en gekarameliseerde sojasaus (13,50). De zeewiersalade is aardig met wat reepjes ananas en mango, net even anders dan we gewend zijn dus. De zeebaars is aan één zijde op de huid gebakken en juist dat knapperig velletje geeft veel smaak. De bijgeleverde furikake, een strooisel van zeewier, sesam en bonito (gedroogde tonijnvlokken), tilt de vis, die trouwens van zichzelf een mooie, volle smaak heeft, naar een hoger plan. De sojasaus is gekarameliseerd, waardoor die toch al uitgesproken saus nu echt een smaakknaller wordt, lekker hoor.

Bij vertrek nemen we de achteruitgang, via Kampai dus, waar je bij je cocktail de hapjes (dimsums, sushi en ook bao’s) van Geisha kunt eten. Dat wordt de volgende bestemming!

Recensent en journalist Petra Possel test wekelijks een restaurant in en om Amsterdam.