Opinie

Wie ergens van beschuldigd wordt staat er gauw alleen voor

Waarom zou een journalist moeten melden dat ze ooit een relatie had met iemand die nu ergens van wordt verdacht? Gedragswetenschapper Bert Pol was verbaasd.

Ans Boersma, (ex-)correspondent Turkije Financieele Dagblad
Ans Boersma, (ex-)correspondent Turkije Financieele Dagblad Foto ANP Niels Wenstedt

Tot donderdag had ik nooit van Ans Boersma gehoord, al zal ik als lezer van het FD regelmatig stukken over Turkije van haar hebben gelezen. Inmiddels is er een hoop rumoer over haar. Op 18 januari deelde de hoofdredactie van het FD in een uitvoerig artikel mee dat ze met Ans heeft moeten breken. Ze konden niet anders. Vonden ze.

 

Wat is er nu eigenlijk aan de hand? Als lezer wordt me dat niet echt duidelijk. De hoofdredactie van het FD zegt dat ze ook niet precies weet hoe het zit. Het OM houdt na de melding dat Boersma wordt verdacht van valsheid in geschrifte kennelijk de kaken verder stevig op elkaar. Maar intussen heeft het FD Ans Boersma wel de wacht aangezegd.

Verzwegen

Maar waarom dan precies? Omdat, schrijft de hoofdredactie, Ans Boersma tot driemaal toe iets verzwegen heeft. Namelijk dat ze tot 2015 een relatie had met een gevluchte Syriër die daarna verdacht werd van lidmaatschap van een terroristische organisatie. En dàt had ze niet gezegd bij haar sollicitatie in 2017. En toen de ex-vriend in november 2017 in de publiciteit kwam, verzuimde ze ten derden male bij de hoofdredactie langs te gaan om te vertellen dat ze tot de zomer van 2015 een relatie met die man had gehad.

De hoofdredactie van het FD is ‘diep teleurgesteld over de nalatigheid van Ans Boersma’. De vertrouwensrelatie is nu zo ver onder het vriespunt gedaald dat Boersma niet meer voor het FD mag werken.

Effect

Maar, vraag ik me oprecht af, had Boersma dan de plicht te melden dat ze een paar jaar geleden een relatie had met iemand die nu ergens van verdacht wordt? Moet je het bij een sollicitatie als journalist dan bijvoorbeeld ook melden als je als 20-jarige verkering had met een gast van wie je er op een gegeven moment achter kwam dat hij cocaïne gebruikte, of belasting bleek te ontduiken via een woud aan schimmige BV’s? Je was smoorverliefd. Liefde maakt blind. Jaren later kun je je wel voor je kop slaan en word je er liever niet aan herinnerd. Maar belangrijker nog: doet dat er iets toe, zolang niet duidelijk is dat die relatie effect heeft op je huidige functioneren? En mag het een rol spelen in de relatie met je werkgever totdat duidelijk is dat je je laat gebruiken voor terroristische doeleinden? Rechtvaardig had ik het – nog net – gevonden als de hoofdredactie van het FD had besloten dat de krant geen artikelen van Boersma zou publiceren totdat er duidelijkheid is over de – tot nog toe vermeende – invloed van de in de zomer 2015 beëindigde relatie.

Alleen

Maar dat doet de hoofdredactie van het FD niet. In plaats daarvan kiest ze een slachtofferrol: we zijn diep teleurgesteld over de nalatigheid van deze freelance correspondent. Een correspondent die in krap twee jaar tijd wel 45 artikelen publiceerde waarop niets aan te merken was.
Je ziet het maar al te vaak: zodra iemand ergens van beschuldigd wordt, staat hij of er zij er binnen de kortste keren alleen voor.

Wat is dat voor een gedrag? Het is geen mooi gedrag.

De gedragscolumn verschijnt regelmatig en wordt geschreven door sociale wetenschappers die reflecteren op de actualiteit. Bert Pol is verbonden aan de afdeling Communicatiewetenschap van de Universiteit Twente en vennoot van Tabula Rasa Den Haag.

Reageren

Reageren op dit artikel kan alleen met een abonnement. Heeft u al een abonnement, log dan hieronder in.