Recensie

Recensie Theater

‘Aladdin’ in het theater is een schaamteloze Disneykopie

Jeugdtheater De bewerking van Aladdin door Theater Terra lijkt wel heel veel op de bekende Disneyfilm. Achter het gebrek aan originaliteit gaat een goed uitgevoerde productie schuil.

Zelfs de kostumering van Aladdin (Bram van Stiphout) vertoont sterke overeenkomsten met hoe Aladdin in de Disneyfilm gekleed gaat.
Zelfs de kostumering van Aladdin (Bram van Stiphout) vertoont sterke overeenkomsten met hoe Aladdin in de Disneyfilm gekleed gaat. Foto Boy Hazes

‘Naar het sprookje van Antoine Galland’, staat er in de credits van Aladdin van Theater Terra. Al snel na aanvang van de jeugdtheatervoorstelling blijkt dit echter keiharde misleiding. De kwaadaardige grootvizier, het vliegende tapijt, de bevrijding van de geest aan het slot: het zijn allemaal elementen die niet in Gallands vertaling van het Arabische sprookje voorkomen, maar wél in de overbekende filmmusical van Disney.

De voorstelling van Terra blijkt een schaamteloze kopie van de Disneyfilm, van de grappen en grollen van de geest in de lamp, tot de romantische, nachtelijke tapijtvlucht van Aladdin en de prinses. Zelfs de kostumering van Aladdin vertoont sterke overeenkomsten met hoe hij in de film gekleed gaat. De verwijzing naar Galland dient er duidelijk alleen toe om te voorkomen dat de makers peperdure filmrechten moeten betalen.

Originele liedjes

Achter het schrijnende gebrek aan originaliteit gaat een goed uitgevoerde productie schuil. Hoewel ze qua sfeer en plaatsing vaak op de songs in de Disneyfilm lijken, zijn de originele liedjes van Dick Feld, Fons Merkies en Laurens Goedhart zo pakkend, en de zangers zo goed, dat ze je toch meeslepen in het verhaal. Met name indruk maakt de manier waarop terugkerende muzikale motieven door de voorstelling heen worden verweven, met als kers op de taart een heerlijke slotmedley. De cast is uitstekend: vooral Juliann Ubbergen steelt de show als de verteller en de geest in de lamp, die hij een Robin Williams-achtige schwung meegeeft.

De sympathieke spelers, de vlotte montage en de knappe arrangementen kunnen echter niet het idee wegnemen dat je naar een cynische kopie van andermans werk zit te kijken. Regisseur Wesley de Ridder en zijn team leggen geen enkel nieuw inzicht in het verhaal aan de dag, wat van hun Aladdin een nogal overbodige voorstelling maakt.