Vrij zijn is... jezelf schminken

Vrij en fotograaf laten zien hoe we uit de sleur breken.

Haar voorhoofd, wangen en neus zijn turquoise met gele glitters. Haar lippen blauw. Boven haar linkeroog een vlindertje, tussen haar wenkbrauwen een bloem. Cecile Kors (57) stond direct op toen docente Anja Derks (37) vroeg wie model wilde zitten. „Maar géén glitters op m’n oogleden graag. Dan knipper ik twee keer en kan ik naar huis.” Kors en zeven andere vrouwen volgen de cursus ‘Jezelf schminken’ bij de Schmink Specialist in Weert. Met sjablonen, stempels, kwasten en tafels vol schmink leren ze een carnavalsmasker maken. „De belangrijkste tip”, zegt Derks. Ze knijpt theatraal in een sponsje. „Niet te veel water.”

„Als je carnaval viert in Limburg, móét je geschminkt”, zegt Kors. „Dus het is elk carnaval hetzelfde liedje. Ik sta om half vijf op. Snel ontbijten, mezelf schminken en vanaf zes uur schmink ik de rest.” De rest is haar vriendengroep („vier stelletjes”) met wie ze al dertig jaar het feest viert. Ze gaan als groep verkleed: hetzelfde pak, dezelfde hoed en dezelfde schmink. „Om acht uur ben ik klaar met schminken.” Vervelend vindt ze het niet, „ik ben nou eenmaal de handigste”, maar haar vrienden moeten wel wat terug doen. „Een drankje schenken, het eten maken, de hond uitlaten of even een borstel door het toilet.”

Ik doe dit echt heel graag, ook buiten carnaval

Inge Ramakers

„Ik doe dit echt heel graag”, zegt Inge Ramakers (27). „Ook buiten carnaval.” Bijna wekelijks schminkt ze zichzelf. De cursus volgt ze om haar penseeltechnieken te verbeteren. Op haar gezicht een oranje-rood masker met zwarte krullen. Sinds drie jaar vormt Ramakers met vierentwintig leeftijdgenoten ‘De Beegse Vruikes’ („De vrouwtjes uit het dorp Grevenbicht, betekent dat”) met wie ze de carnavalsoptocht loopt. „Afgelopen jaar waren we popcornbakjes.” Ramakers had op elk gezicht sterren geschminkt - „heel filmachtig” - en op elke neus een popcornkorrel geplakt. Ze wonnen de eerste prijs. „Maar dit jaar ligt de lat hoger. Ik heb net gehoord dat m’n neef is verkozen tot Prins.”

‘Ik zie helemaal niks”, zegt Jolanda van Aarssen (55) meteen. Met grote ogen kijkt ze in de spiegel tegenover zich. „Bril vergeten.” Ze zucht. Rosita Menger (53), op de stoel ernaast, schiet in de lach. „Niet perfectionistisch doen hoor”, zegt ze. Van Aarssen en Menger hebben geen grote carnavalsplannen („naar het kinderbal met m’n kleindochter”) maar volgen de cursus „vanwege de creativiteit”. De vrouwen hebben allebei een krullerige tatoeage op hun arm. „Het symbool van vriendschap”, zegt Van Aarsen. „We doen alles samen”, zegt Menger. „We delen nog nét niet een man.” De vrouwen haken en borduren, maken armbandjes en kettingen. Ze gaan naar de huishoudbeurs en de stoffenmarkt. Van Aarsen kreunt. Een natte druppel blauwe schminkt loopt van haar wenkbrauw omlaag. Ze kijkt naar Menger, op haar gezicht staan tientallen bloemetjes. Bob Ross zou het niet beter hebben gekund. Van Aarssen draait zich om naar Derks: „Mag ik alsjeblieft opnieuw beginnen?”