Brieven

Brieven

Foto Peter de Krom

In de geschiedenis van de Openbare Bibliotheek van honderd jaar zijn we nu beland bij de ‘Mensenbieb’. (Verruim je blik, leen eens een mens bij de bibliotheek, 15/1). Deze tragiek, een bibliotheek waar mensen als levende boeken op iemand wachten, is een dieptepunt te noemen, hoewel ik de mensen die iets willen doen tegen angst in de samenleving alleen maar kan waarderen. De bibliotheek, ooit een plek waar de trotse arbeider boeken vond die altijd buiten zijn bereik waren gebleven, en waar kinderen echte boeken mochten lezen, zou de toegangspoort worden tot een beter bestaan: Lezen. Na de roerige jaren zestig en zeventig ging het roer om. Het boek kreeg een suf en stoffig imago, de bibliotheek werd een hip centrum waar de waan van de dag een belangrijke plaats innam. De wind waaide mee uit de richting van de gezelligheid. De arbeider kreeg zijn koelkast in een doorzonwoning en de boeken gingen de deur uit, samen met de idealen die eens voor ogen hadden gestaan bij het gebouw met boeken voor de medemens.

Het belang van lezen mag niemand onderschatten. Het verplaatsen in de medemens evenmin, maar dat is door de literatuur uitgevonden. Ontmoetingen met onbekenden horen thuis in een buurthuis bij een kopje thee.

    • Cora Duin