Opinie

    • Lotfi El Hamidi

Gezocht: politicus met karakter

De campagne voor de Provinciale Statenverkiezingen is begonnen en eerlijk gezegd heb ik er nu al geen zin meer in. De ingestudeerde oneliners (premier Rutte over ‘de witte wijn sippende Amsterdamse elite’), stropoppen (Dijkhoff over ‘klimaatdrammers’ Jetten en Klaver) en karikaturale diskwalificaties (VVD-Kamerlid Van Haga over minister Kaag: „Leuk hoor, duurzaamheid promoten in Niger. What’s in it for me?”). Het is plat, goedkoop, doorzichtig en niet in de laatste plaats een minachting van weldenkend Nederland.

Hopelijk zullen degenen die zijn aangevallen, niet meegaan in de populistische retoriek van de VVD. Worstel met het varken en iedereen wordt smerig, maar het varken zal ervan genieten. Het is te hopen dat de VVD goed heeft opgelet wat er aan de andere kant van het Kanaal is gebeurd. Je moet toch niet denken aan een Nexit, door een uit de hand gelopen race met PVV of FvD.

Het kan anders. Het Britse parlementslid voor Labour David Lammy gaf vorige week in het Lagerhuis een donderpreek over de Brexit. Lammy is ongetwijfeld niet de beste retorische spreker in het Lagerhuis en zijn speech las hij in zijn geheel voor van een blaadje – maar mag het een keertje over de inhoud gaan?

Lammy (een overtuigd Remainer, voor de duidelijkheid) begon met een anekdote, over de rellen in zijn kiesdistrict Tottenham in 2011 nadat een inwoner door de politie werd doodgeschoten. Had hij de relschoppers, die terechte grieven hadden, niet moeten confronteren en veroordelen? Dat deed hij wel, juist vanuit zijn verantwoordelijkheid als volksvertegenwoordiger. „Wij [parlementsleden] zijn vertrouwde vertegenwoordigers, geen onnadenkende afgevaardigden.”

Zoals Lammy zijn achterban hard maar eerlijk toesprak, zo zouden andere politici volgens hem ook duidelijk moeten maken dat de Brexit een „zwendel” is die „elk probleem dat het zegt op te lossen alleen maar zal verergeren”.

Hij spaart zijn eigen partij Labour niet, de collega’s die hem oproepen om de voormalige mijnwerkers, de fabrieksarbeiders, de ‘vergeten’ burgers naar de mond te praten. Nee zegt Lammy, „we moeten ze niet bevoogden met lafhartigheid, maar ze de waarheid vertellen”. En de waarheid is dat migranten geen banen inpikken, dat de zorg is uitgekleed door bezuinigingen en dat de krapte op de huizenmarkt het gevolg is van een falend woonbeleid, „niet omdat Mohammed in de straat is komen wonen”. Geef ons de schuld, roept hij, en niet Brussel.

Ik snak naar een Nederlandse David Lammy, die tegen de fractiediscipline en adviezen van spindoctors in zijn politieke mandaat uitvoert. Enig karakter is wel vereist.

Lotfi El Hamidi (L.elHamidi@nrc.nl@Lotfi_Hamid) schrijft op deze plek een wisselcolumn met Tom-Jan Meeus.

    • Lotfi El Hamidi