Recensie

Recensie Muziek

Bij Snow Patrol zit er bedroevend weinig ontwikkeling in de muziek

Pop Het ontbreekt Snow Patrol in de Ziggo Dome aan muzikale durf, met muzikanten die braaf hun partij spelen en een drummer die alles vol mept met zijn doffe basdrumbeat.

Snow Patrol eerder in de Ziggo Dome.
Snow Patrol eerder in de Ziggo Dome. Foto ANP, Paul Bergen.

Omstandig nam zanger Gary Lightbody de tijd om ‘Run’ aan te kondigen. Zonder die eerste hit had Snow Patrol hier nooit gestaan, zei hij dankbaar, in de volle Ziggo Dome waar bij rustige nummers de lichtjes van de smartphones als bij automatisme aan floepten. ‘Run’ uit 2005 bleef het sleutelnummer: „Deze song betekent alles voor ons.”

Daar zit precies het probleem bij het oerdegelijke Snow Patrol. Het blijft draaien om een paar succesnummers en er zit bedroevend weinig ontwikkeling in hun muziek. Het zevende album Wildness liet zes jaar op zich wachten (Lightbody: „Ik ben nu eenmaal erg lui”) en levert geen nieuwe hoogtepunten op in het oeuvre van de Schots/Ierse band. Hooguit is de muziek wat onbeweeglijker geworden, met drama dat in het geval van ‘Life on Earth’ werd uitgespreid over twee akkoorden. „Check out the visuals”, zei Lightbody over zijn favoriete moment en inderdaad, het dreinerige lied had de beelden van de aarde gefilmd uit de ruimte hard nodig om de aandacht vast te houden.

Lees ook het interview met Snow Patrol: ‘Er was heel wat shit op te lossen’

Live ontbreekt het Snow Patrol aan muzikale durf, met muzikanten die braaf hun partij spelen en een drummer die alles vol mept met zijn doffe basdrumbeat. Voor een concert op deze schaal is hun toneelbeeld te statisch, met vijf mannen die keurig op hun plek binnen het rechthoekige kader blijven, alsof je tv zit te kijken. Gary Lightbody breekt er soms uit, in melige een-tweetjes met het publiek en als dirigent bij de samenzang in ‘Shut Your Eyes’.

Thematisch is Snow Patrol een band die de afgelopen jaren onder een steen heeft geleefd. De muziek staat bol van romantische bespiegeling en helende woorden voor gekwetste zielen. ‘What if this is all the love you ever get? was de tekstregel die in rood neon achter het podium schitterde. Tja, wat dan? Ergens anders troost zoeken.