Opinie

Ja, Amerika staat voor het goede in het Midden-Oosten

Carolien Roelants kon weinig visie ontdekken in minister Pompeo’s rede over het Midden-Oosten. Maar ach, de tweets van Trump zijn belangrijker.
Dwars

Donderdag hield de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Pompeo in Kairo zijn breed aangekondigde toespraak over het Midden-Oosten, en ik kan er niets beters van maken dan dat hij die het allerbeste níét had gehouden. Het was zoals te verwachten anti-Obama en anti-Iran en verder niets, laat staan visie.

Ik pik er een paar dingen uit die mij niettemin opvielen. Zoals. Pompeo heeft een Bijbel openliggen op zijn bureau, zei hij, „om me te herinneren aan God en Zijn Woord en De Waarheid” (hoofdletters van het State Department). Jammer genoeg kon ik in zijn toespraak weinig aanknopingspunten vinden met de waarheid, met hoofdletter of niet. Ik noem maar wat: „Amerika staat voor het goede in het Midden-Oosten”. In his dreams! Laat ik het zo verwoorden: mensenrechten ontbraken volledig in zijn 3.603 woorden tellende speech (wel 27 keer Iran). Al die onderdrukkingsregimes in de Arabische wereld kunnen wat dit betreft tevreden zijn, afgeknepen bevolkingen interesseren dit Amerika niet.

Als u een voorbeeld nodig heeft: Pompeo’s lof voor de Egyptische leider Sisi. Hij juichte Sisi’s zelfverklaarde inspanningen toe om religieuze vrijheid te bevorderen (in werkelijkheid met bijzonder weinig resultaat). En hij toonde zich erg dankbaar voor de vrijlating van enkele gevangen Amerikaanse burgers. De overgebleven 60.000 (zestigduizend!) politieke gevangenen doen er niet toe. Heeft u vorige week dat CBS-interview met Sisi gezien waarin hij ontkent dat Egypte ook maar één politiek gevangene vasthoudt?

Ook op gespannen voet met de waarheid: „Als wij Amerikaans prestige verbinden aan een actie, dan vertrouwen onze bondgenoten erop dat we die verplichting nakomen.” Dat dachten de Syrische Koerden inderdaad, die samen met een Amerikaans garnizoen tegen de extremisten van Islamitische Staat vechten. Maar even later zegt Pompeo dat „president Trump het besluit heeft genomen om onze troepen naar huis te laten komen uit Syrië. We doen dat altijd en nu is het moment, maar de missie blijft dezelfde”.

Pompeo en nationaal veiligheidsadviseur Bolton wilden inderdaad dat de Amerikaanse militairen zouden blijven. Maar Trump volgt altijd zijn eigen logica. Het Pentagon bevestigde vrijdag dat de terugtrekking van de 2.000 Amerikanen uit het noordoosten van Syrië is begonnen.

Weer zijn de Koerden verraden. Want zonder Amerikaanse buffer leven zij voortaan op de rand van de vulkaan, ongeacht of Washington een garantie van de Turkse president Erdogan los krijgt dat hij de Koerdische troepen niet zal aanvallen, of niet. Erdogan beschouwt de Koerden immers als precies even gevaarlijke terroristen als de jihadisten van IS. Hij reageerde vorige week razend toen Bolton de belofte eiste dat Turkije de Koerden ongemoeid zal laten. Amerika begrijpt er niets van, zei hij.

Ja die logica van Trump. Het gaat bij elke Amerikaanse president altijd om belangen. En bij Trump specifiek om zijn belangen. Ik zag de peilingen van 4-6 januari van Morning Consult/ Politico, waarin de gebruikelijke meerderheid Trumps prestaties als president afkeurt. Maar voor de terugtrekking uit Syrië krijgt hij wel de handen op elkaar. Van alle Amerikanen, met 49 tegen 33 procent. En specifiek van zijn eigen kiezers: 76 tegen 14 procent. Ook een goede reden dat Pompeo beter geen toespraak had kunnen houden. Alle Midden-Oosterse regimes weten dat Trump met één tweet elke belofte van zijn mannen kan doorkruisen.

Carolien Roelants is Midden-Oostenexpert en scheidt op deze plaats elke week de feiten van de hypes.