Opinie

Brieven 14/1/2019

Er is geen verbetering

Toen ik in 2001 mijn proefschrift over de geschiedenis van de armoede en armenzorg in de provincie Zeeland verdedigde, kon ik nog met stelligheid beweren dat de armoede in het moderne Nederland was verdwenen. Maar het meer dan aangrijpende verhaal over Ben uit Olst (Voor de nieuwe dakloze is maar weinig plek, 11/1) toont echter maar weer eens dat deze stelling ietwat voorbarig was en dat de armoede voor veel mensen nog steeds bittere realiteit is. Met armoede bedoel ik dan een gebrek aan primaire levensbehoeften, zoals een enigszins fatsoenlijke woonruimte. Wat me verder in het verhaal opviel, is de vaak frappante gelijkenis in de behandeling tussen de hulpbehoevenden nu en in het verleden. Schoven de plaatselijke armbesturen de bedeelden in de 19de eeuw vaak op elkaar af, vandaag lijkt het erop alsof zij door de verschillende hulpinstanties van het kastje naar de muur worden gestuurd. Ben kan zich misschien troosten met de gedachte dat hij niet de enige is die in onze maatschappij tussen wal en schip valt.

Alleen negatief?

Meer dan honderd lezers reageerden op het bericht dat de koninklijke familie kunst van oude meesters laat veilen. Kom op, dat zullen toch niet alleen afkeurende reacties zijn geweest? Er zal toch wel iemand zijn geweest die, zoals ik, de verkoop als een privézaak zullen beschouwen?

Zo kweek je gele hesjes

De Limburgse gouverneur Theo Bovens verscheen bij zijn nieuwjaarstoespraak in een wit hesje en zei: „Ik sta in dit hesje om publiekelijk te verklaren dat het hier eigenlijk best wel lekker loopt” (Nieuwjaarswens gaat over klimaat en ‘gele hesjes’,9/1). Enkele pagina’s verder vertelt bestuursvoorzitter van de Limburgse zorggroep Zuyderland: „Ik ben tegelijkertijd eerlijk over de sociaal-economische status en gezondheidstoestand in deze regio. Die is het kwetsbaarst van heel Nederland. En dat zie je aan mensen. Er is veel armoede en ongeletterdheid.” Deze gouverneur kweekt gele hesjes, kan ik me in elk geval zo voorstellen.

Ticker-tape-verklaring

Waarom wordt de Nashville-verklaring niet massaal gekopieerd, versnipperd en gebruikt bij een ticker-tape parade op 3 augustus tijdens de Gay Pride, vanaf de bruggen van Amsterdam? Mocht er per ongeluk ook een bijbelke meeversnipperd worden, dan duide men ons dat niet euvel.

Blijf ons onderwijzen

Beste meneer Februari, wat een heldere column met een buitengewoon fraai en ontroerend slot: „Geef het maar toe: ook u voelt een licht ongemak over mijn nieuwe status, en dat is prima. U bent net een echt mens” (Sekse, niet seks is het echte thema van ‘Nashville’, 8/1). U slaat de spijker op de kop. Maar blijf toch alstublieft proberen mijn/ons ongemak (is gebrek aan inlevingsvermogen een beter woord?) weg te nemen. Want u heeft volkomen gelijk: het gaat om uw leven, uw lijf.

Het was een ander

Die 36 dramatische situaties die volgens Lars von Trier (Lars von Trier: ‘Moord is een wat extreme vorm van vrije meningsuiting’, 9/1) van een Franse filmprofessor zijn, komen van Georges Polti, die daarover een boek schreef in 1895. Wel drama, geen film.

Te beperkt zicht

Het lijkt me een goed idee om bij het zoeken naar genezing van slapeloosheid verder te kijken dan alleen naar de slapeloosheid zelf (Vijf typen slechte slapers ontdekt, 9/1). Het lijkt me vooral verstandig naar de slapeloze mens te kijken. En waarom dan niet meteen de uiterste consequentie van dat idee trekken en naar de gehéle mens kijken, met alle symptomen en verschijnselen in heden en verleden, en daar een behandeling bij zoeken? Zo simpel kan het zijn in mijn ervaring.