Het draait in Dordrecht om Sjinkie, ook al is hij er niet bij

EK shorttrack

Op de eerste dag van de EK shorttrack dreunde het nieuws over het ongeluk van Sjinkie Knegt na. Hij was geen moment ver weg.

De geblesseerde Sjinkie Knegt tijdens het NK Shorttrack in Thialf.
De geblesseerde Sjinkie Knegt tijdens het NK Shorttrack in Thialf. Foto Vincent Jannink/ANP

Even moet hij zijn tranen wegslikken en blaast hij het grijze haar voor zijn natte ogen weg. Jeroen Otter is bondscoach, maar ook mens, vader van een hechte ploeg shorttrackers. En hij had net een appje gehad van zijn troetelkind, Sjinkie Knegt, de man die onder hem de succesvolste shorttracker is geworden die Nederland ooit heeft gehad. Getikt met één duim, hij deed er heel lang over, zo had Otter gehoord. „Maar het is dan toch een eerste teken van leven. Het klinkt heel dramatisch misschien, maar blijkbaar heb je daar dan wel behoefte aan.”

De eerste dag van de EK shorttrack stond voor een groot deel in het teken van de man die er niet bij was. Die dit kampioenschap al zou missen na een bizar ongeluk bij hem thuis in Bantega, toen hij tussen een weggerolde vorkheftruck en het kozijn van zijn schuurdeur klem kwam te zitten met zijn linkerbeen. Maar hij zou er absoluut zijn gaan kijken, met zijn familie, naar zijn tweede familie, die op het ijs. Het bleef nu bij een eerste appje, met een succeswens, vanuit het Martini Ziekenhuis in Groningen. Daar ligt Knegt met brandwonden over zijn gehele lichaam. Te rusten, te wachten, weken nog. Pas dan kan iets over een uiteindelijk herstel gezegd worden.

Gedrongen lijf, volle baard

Waar buiten de Sportboulevard in Dordrecht de vlaggen met daarop olympisch kampioen Suzanne Schulting wapperen, is bij binnenkomst in de hal op een groot scherm een foto van haar grote voorbeeld Knegt te zien. #Voorsjinkie staat erbij, de hashtag die ze donderdag op haar populaire Instagram-account (94.000 volgers) had gezet na het nieuws over Knegts ongeval. Er werd meteen op ingespeeld, mede door de organisatie. Het was vrijdag ‘trending topic’ op Twitter.

Ook rond het ijs was Knegt nooit ver weg. Over de reling van een van de tribunes hing een spandoek met „beterschap Sjinkie” en de grote groep schoolkinderen die de ochtendvoorrondes bijwoonden, kregen het verzoek allemaal een selfie te maken en met de hashtag Knegt te steunen. In de ‘box’, waar de shorttrackers vlak voor en na hun race wachten, was te zien hoe Daan Breeuwsma aan buitenlandse collega-shorttrackers beeldend probeerde uit te leggen wat er was gebeurd. Een kachel, een knal. Ook de rest van het veld kreeg zo mee wat er aan de hand was.

Het is dan ook Sjinkie Knegt. Bij iedereen bekend. Met dat herkenbare gedrongen lijf, die volle baard. Maar vooral die agressieve inhaalacties en die pure snelheid waardoor alle concurrenten hem vrezen. Drievoudig Europees kampioen, wereldkampioen, tweevoudig winnaar van een olympische medaille. En dan opeens, op zijn 29ste, na een tweede onwerkelijk ongeluk dat niets met het ijs te maken heeft, in het ongewisse over de rest van zijn carrière. Niet dat dat nu voor hem en de ploeg relevant was. Het gaat nu om de „mens Sjinkie”, zoals Otter op de dag van het ongeval al had gezegd.

Opgezwollen hoofd

Knegt ligt nog weken in het ziekenhuis. Otter sprak vrijdag over „in ieder geval twee, drie”, zijn moeder bij Omrop Fryslân van zes. Het was nog steeds te vroeg conclusies over de aard en ernst van de brandwonden te trekken. Otter, die had gesproken met Knegts vriendin Fenna, kon zeggen dat zijn hoofd opgezwollen was en dat zijn borst er het minst erg aan toe was. Zijn moeder vertelde bij Omrop Fryslân dat vooral Knegts voeten zwaar verwond waren.

Pas na weken kan bepaald worden of de huid zich op eigen kracht herstelt of dat er op plekken huidtransplantatie vereist is. „Sjinkie is altijd iemand die voor nummer één gaat, dus laten we hopen dat het bij eerstegraads zou blijven, dan kan hij daar heel goed van herstellen”, zegt Otter. „Misschien ook wel een beetje wishful thinking, het is voor mij onduidelijk.”

Heftruckongeluk

De pijn is voor Knegt nu draaglijk, zegt Otter, waar het donderdagochtend nog „vreselijk” was geweest. „Maar het lijkt wel of hij pijn niet kent. Na dat heftruckongeluk kwam ik hem – wat was het – een uur later in het ziekenhuis tegen en ligt hij daar, met al dat verplegend personeel, en denk ik: dit moet toch wel de ergste pijn zijn voor zo iemand. Maar dan zegt hij: ja, het doet pijn, klaar. Dit is wel van een andere orde, maar ook daar bijt hij zich doorheen, heb ik begrepen.”

Maar het toernooi begon vrijdag, de knop moest om. Het was een dreun geweest binnen de hechte Nederlandse selectie, maar „des te knapper”, zegt Otter, dat ze het toch een plek hebben weten te geven. „Ik voel dat bij mezelf ook, dat je opeens denkt: ik heb een kwartier niet aan de situatie gedacht.”

Medailles voor Knegt

Alleen Dylan Hoogerwerf sneuvelde vrijdag in een voorronde, op de 1.000 meter, maar voor de rest maakte niemand van de zes shorttrackers die om individueel succes strijden in Dordrecht een fout. Ook plaatsten de Nederlandse mannen en vrouwen zich voor de halve finales op de relay van zaterdag. Die vrijdag, waarop je als topper alleen maar kunt struikelen, is op minder beladen EK’s weleens minder gelopen.

Het team was bij elkaar gekomen. De focus zou naar het toernooi gaan, de vrouwen spraken volgens Schulting af dat elke medaille die eventueel behaald wordt ter ere van Knegt is. Breeuwsma zei alles te willen geven om Knegt toch, vanuit zijn ziekenhuisbed, trots te laten zijn, weer éven blij. Deze EK in Dordrecht, die zijn #voorsjinkie.

    • Frank Huiskamp