Khalid Amakran

‘Ik heb veel geleerd in het revalidatiecentrum’

In de rubriek Jong! vertellen pubers over zichzelf, de wereld en elkaar. Deze week: Emma de Bruin (16). Aanmelden? Mail pubers@nrc.nl.

Tweelingbubbel

„Als ik een woord niet weet kijk ik naar mijn tweelingbroer, want hij weet meestal wel wat ik bedoel. Bij het avondeten praten we soms met elkaar terwijl de rest erbij zit van waar gaat dit over. Dan zegt mijn moeder dat we in de tweelingbubbel zitten. We houden allebei van fotografie en hebben deels dezelfde vrienden. Ruzies hebben we niet. Sowieso is er nooit echt ruzie in ons huis. Hoogstens als mijn zusje iets van mij pakt, het al draagt en dán pas vraagt of ze het mag lenen.”

Lanzarote

„Ik heb tweeënhalf jaar op de havo gezeten maar daar had ik last van stress. Huiswerk, projecten, het was gewoon heel veel. De stress bleef vastzitten in mijn nek-, schouder- en hoofdspieren en dat deed pijn. Door de pijn bleef ik thuis, waardoor ik weer meer miste en meer stress kreeg. Aan het eind van de tweede ben ik met mijn moeder een weekje naar Lanzarote geweest. Mijn ouders dachten: als we haar even uit de situatie halen gaat het misschien beter. Het hielp ook. Maar na de zomervakantie overleed mijn oma. Omdat ik best een hechte band met haar had was ik daardoor weer drie weken weinig op school. Uiteindelijk heb ik dat jaar tien weken intern in een revalidatiecentrum gezeten. Op een jongerenafdeling, er waren ook mensen met spierziekte en zo. Ik heb daar heel veel geleerd. Dat je dingen kunt verdelen in stapjes, zodat je rustig aan kan doen. Dat je om hulp kunt vragen. Dat je met vriendinnen over dingen kunt praten.”

Khalid Amakran
Khalid Amakran
Khalid Amakran
Khalid Amakran

Mavo

„Dat ik naar de mavo moest, vond ik eerst vervelend. Ik dacht dat ik er niet op mijn plek zou zijn, maar dat viel erg mee. Op zich was ik op de havo ook wel op mijn plek. Als ik op de havo iets niet had geleerd, had ik een zesje. Als ik nu iets niet heb geleerd, haal ik een acht. Ik zou terug kunnen naar de havo maar ik wil denk ik een mbo-opleiding gaan doen. Mijn tweelingbroer doet doktersassistent, gezondheidszorg lijkt mij ook wel leuk. Travel and hospitality zou ook kunnen want ik hou van reizen. Ik wil wel zelf kunnen reizen. Niet zoals een stewardess: dat je in het vliegtuig staat en niets van de wereld ziet.”

Euthanasie

„Mijn oma mis ik nog steeds. Ze kwam altijd oppassen als mijn ouders weg moesten en we logeerden ook vaak bij haar. Als we op vakantie gingen was zij degene die ons uitzwaaide en ze was er ook als we terugkwamen. De ene week hoorden we dat ze ziek was en een week later was ze er niet meer. Ze koos voor euthanasie. Ik begreep dat, ze was zichzelf niet meer en ze had veel pijn. Het afscheid was wel raar. Je weet dat ze er niet meer gaat zijn, maar je wilt eigenlijk geen afscheid nemen. Aan de ene kant denk je: ga maar, het is beter voor jou. Aan de andere kant wilde ik haar niet kwijt.”

    • Joke Mat