Opinie

    • Willem Pekelder

Boekenclub

In 010

Op de tweede ochtend van het nieuwe jaar opende in hartje stad de Stille Boekenclub. Een klein gezelschap betrad de Doelen Studio, een nieuw cultureel café aan het Schouwburgplein, om in alle rust te genieten van zelf meegebrachte literatuur.

Onder de eerstelingen waren twee medewerksters van Poetry International: Marjolijn Abel en Liesbeth Huijer. De eerste had Sikkel bij zich van Ruth Lillegraven, de tweede Grand Hotel Europa van Ilja Leonard Pfeiffer.

Abel, op fluistertoon: „Sikkel is een roman in dichtvorm over een Noorse familie rond 1850. Er gebeurt weinig, maar de poëzie is prachtig.” Huijer over haar Pfeiffer: „Makkelijk leesbaar, en boeiende theorieën over Europa.”

Een mooi initiatief, zo’n Stille Boekenclub, vond het tweetal: iets delen met anderen zonder te hoeven spreken. En zonder de afleiding die thuis het literaire genoegen zo dikwijls belemmert. „Je komt hier echt om te lezen. Een prachtig begin van de dag.”

In een afgelegen hoekje vertelde bedenkster Mieke van der Linden, oud-medewerkster van het Filmfestival, dat de Stille Boekenclub een van de vele activiteiten is van de Doelen Studio. „Onze ambitie is het concertgebouw meer gezicht te geven in de stad. Zo houden we hier akoestische concerten van musici die ’s avonds in De Doelen optreden.” Even verderop las haar dochter The Secret History van Donna Tartt.

Inmiddels druppelde weer een lezeres binnen: Els Desmet van Verhalenhuis Belvédère, met onder haar arm Vaarwel, Cowboy van de Kroatische schrijfster Olja Savicevic. „Ik dacht vanochtend: ik kies voor een nieuwe ervaring. Stil zijn en lezen op een ontmoetingsplaats bij uitstek. En dan met dit schitterende, beschouwende boek.”

Zelf had ik het bejubelde Cliffrock Castle bij me van Josephine Rombouts over een Nederlandse huishoudster in een Schots kasteel. Waarom voelde het toch zo fijn om in een café te lezen, vroeg ik me af. Misschien is het zoiets als thrillers kijken vanuit bed: het afgescheiden zijn van de ‘boze’ buitenwereld vermenigvuldigt het plezier. We lazen op deze woensdagochtend, alle titels opgeteld, de halve wereld bij elkaar, terwijl langs de ramen rusteloos Rotterdam aan ons voorbij trok.