Recensie

Recensie Film

Rocky-variant is stroperig en potsierlijk

Boksfilm De Rocky-formule kan nog prima mee, bewees ‘Creed’ in 2015. Maar ‘Creed II’ blijkt zowel voorspelbaar als gekunsteld te zijn.

Adonis Creed (Michael B. Jordan) en Rocky Balboa (Sylvester Stallone) in ‘Creed II’.
Adonis Creed (Michael B. Jordan) en Rocky Balboa (Sylvester Stallone) in ‘Creed II’.

Een Rockyfilm, want dat is Creed II, is een genre op zich geworden. In de eerste vier delen (1976-1985) werden de regels al vastgesteld.

script één: underdog verrast in de ring een arrogante wereldkampioen. De zwarte kampioen van Rocky, Apollo Creed, was gebaseerd op Muhammad Ali, Rocky zelf op Chuck Wepner, een van de blanke dommekrachten die Ali in zijn hoogtijdagen soms in de ring liet opdraven, waar hij zo’n ‘Great White Hope’ dan als stootzak demonteerde. Straatvechter Wepner, alias ‘The Bleeder’, maakte het Ali in 1975 evenwel nog knap lastig; zijn ‘heroïsche’ verzet inspireerde Sylvester Stallone.

Na het fenomenale succes van Rocky I en II was ‘The Italian Stallion’ evenwel zelf wereldkampioen. Dus werd het tijd voor script nummer twee: succesvol, verweekt kampioen moet zijn motivatie hervinden tegen een hongerige underdog. In Rocky III (1982) was dat Clubber Lang (Mr. T), een grimmige ‘slugger’ van het Mike Tyson-type. In Rocky IV (1985) won Rocky vervolgens de Koude Oorlog tegen het door doping opgepompte Sovjet-boksmonster Ivan Drago. Feestneus Apollo Creed, inmiddels Rocky’s boezemvriend, neemt in die film de rode dreiging onvoldoende serieus en wordt dood gebeukt.

Een lang intro, maar Creed II sluit nu eenmaal aan bij Rocky IV. In 2015 moderniseerde Ryan Coogler (Black Panther) succesvol de Rocky-reeks. Adonis Creed (Michael B. Jordan), is nu de hongerige jonge bokser die worstelt met de schaduw van zijn vader Apollo, Sylvester Stallone diens wijze coach en vaderfiguur.

Elke filmbokser wordt uiteindelijk gemotiveerd door familie, zo ook hier. In Creed II keert de oude Ivan Drago (Dolph Lundgren) terug, bitter en rancuneus. Hij verloor na zijn nederlaag tegen Rocky baan, geld, reputatie en trofeevrouw: zij verliet hem voor een rijke oligarch. Zijn zoon, Viktor (Florian ‘The Big Nasty’ Munteanu) is nu het vehikel van zijn wraak. En kampioen Adonis Creed heeft alles te verliezen: hij is rijk, geliefd, aanstaand vader.

Die ruige, revanchistische Russen sporen met de opkomst van Oostblok-boksers in de 21ste eeuw, maar Creed II blijkt te voorspelbaar en – waar hij dat niet is – te gekunsteld. Uiteraard wordt Adonis Creed eerst tot moes geslagen door woesteling Viktor, uiteraard volgt moeizaam herstel in een primitief trainingskamp, en uiteraard telt in het eindgevecht slechts karakter en familie, die in Viktors geval nogal verknipt is – een handicap.

Het skelet van een Rockyfilm, script twee dus. Maar het vlees op de botten blijkt dood gewicht te zijn. Adonis Creeds worsteling met zijn huwelijk en vaderschap biedt slechts stroperig melodrama, Sylvester Stallone’s subplot – mompelend bij het graf van geliefde Adrian, vervreemde zoon – houdt de zaken danig op. De achilleshiel van Viktor Drago – lege huls van papa’s wraak, verlatingsangst door mama – wordt nogal potsierlijk uitgespeeld.