Recensie

Recensie Film

Al te keurige film over drugsverslaving

Drama ‘Ben is back’ gaat over een moeder met een verslaafde zoon. Ondanks goed acteerwerk van Julia Roberts en Lucas Hedges raakt de film nauwelijks een snaar.

    • Sabeth Snijders

Hij heeft door zijn verslaving de vorige kerstfeesten al danig verstoord, dus niemand in de familie zit te wachten op de 19-jarige Ben (Lucas Hedges). Alleen zijn moeder Holly (Julia Roberts) ontvangt haar onverwacht uit zijn verslavingskliniek teruggekeerde zoon met tranen van geluk. Ze probeert te negeren wat voor kijkers en andere gezinsleden duidelijk is; Ben is waarschijnlijk niet te vertrouwen. Al verstopt Holly wel uit voorzorg alle pillen en juwelen voordat ze toestaat dat Ben 24 uur bij haar mag blijven.

Ben is Back is de tweede film die momenteel toont hoe een drugsverslaafd familielid ook een bemiddeld, doorsnee gezin uit het lood kan slaan. Net als in Felix van Groeningens Beautiful Boy staan een ouder en kind in een nieuw samengesteld gezin centraal, ditmaal een moeder en een zoon uit haar eerste relatie. Nog meer dan bij Van Groeningen lijkt Bens gezin recht uit een kerstige familiefilm gestapt; in de openingsscènes zien we een stralend lachende Holly en een paar kleine kinderen in outfits voor een kerstspel door het beeld stuiteren. Verder kan Bens blonde zus engelachtig zingen en is Holly’s nieuwe partner een rots in de branding. Maar deze idyllische setting krijgt door de komst van Ben iets opgefokts. Ook het zeer bewegelijke camerawerk benadrukt het gevoel dat er iets uit balans is.

Jammer genoeg evolueert de film snel van wat een genuanceerd familiedrama had kunnen zijn, naar een nogal kunstmatig aanvoelende thriller, ondanks goed acteerwerk van Roberts en Hedges. Nadat is ingebroken bij het gezin, gaan Holly en Ben samen op zoek naar de hond die door de vandalen als wraak zou zijn meegenomen. De worsteling van Ben wordt zo nogal simplistisch extern gemaakt via een race tegen de klok. Tijdens de zoektocht naar hun geliefde huisdier komt onder meer Bens schaamte voor zijn verslaving aan bod en zijn destructieve neigingen, inclusief pogingen om zijn wat naïeve moeder, afstand van hem te laten nemen. Alleen zit dit alles verpakt in zoveel onrealistische plotwendingen dat het nergens echt raakt.

Sowieso worden de echt smerige kanten van een drugsverslaving in Ben is Back vooral benoemd en niet getoond. Als Holly hoort wat haar zoon tijdens zijn verslaafde dagen uitvoerde en hier fysiek ziek van wordt, kotst ze netjes buiten beeld. Het maakt Ben is Back een wel heel opgepoetste film over verslavingsproblematiek.