Patty voelde zich verantwoordelijk

Fotograaf en auteur maken een foto ‘opnieuw’ en belichten de tijd ertussen.

Ondersteuner Patty Hogenstijn (63, geheel links) zat voorjaar 1967 samen met zussen Anneke (62, musicus) en Pauline (55, ondernemer, geheel rechts) en broer Robert-Jan (58, ex-hotelier) in de tuin van hun ouderlijk huis op de Enghlaan 14 in Blaricum.

„We speelden veel buiten. Daar was ruimte. Op woensdagmiddag was dat soms zelfs verplicht. We mochten dan wel televisiekijken, maar alleen vanaf buiten door het raam. Die strengheid kwam van moeder. Al vroeg moesten wij helpen: Rob in de tuin, de meisjes in het huishouden. Zoompjes van onderbroeken strijken. Plinten afstoffen met een kwastje. Alles moest precies. Toch vond haar vinger altijd nog stof. Het was nooit goed. Haalde je een acht op school, dan zei ze: waarom geen negen? Als oudste moest ik het goede voorbeeld geven. Anneke was eigenzinniger, studeerde viool en blokfluit. Zo wist zij aan het juk van moeder te ontkomen. Ik vond dat lastiger, verkoos harmonie boven conflicten. Ik voelde mij verantwoordelijk. Tot mijn veertiende legde moeder kleren klaar en bepaalde zij hoe wij werden geknipt. Pas bij vriendinnen zag ik dat het anders kon. Op de middelbare school ging ik meer mijn eigen gang. Zonder dat moeder het wist; voor haar bleef ik verantwoordelijk. Dat werkte. We hadden zeker een gelukkige jeugd. En die strengheid heeft van ons sterke persoonlijkheden gemaakt. Toch was moeders invloed op mijn leven wel erg groot. Als ik daarover wilde praten ging dat moeilijk. Zo’n acht jaar geleden begon ze te dementeren. Anneke en ik hebben vader geholpen haar te verzorgen, tot aan haar dood in 2017. Langzaam kwam haar zachtheid naar boven en sprak zij haar waardering uit. Dat was ontroerend mooi. Ik had zo lang gehunkerd naar die erkenning.”

Zelf in Opnieuw? Mail naar: opnieuweenfoto@gmail.com. Nuis en Van den Boogaard nemen contact op als uw foto ‘opnieuw’ wordt gemaakt.