Opinie

    • Lotfi El Hamidi

In deze ruige straten groeien rozen

None

In het Ottomaanse Rijk werden grafstenen van jong overleden meisjes naast religieuze teksten versierd met een gebroken steel van een roos, als symbool van het abrupte einde van een leven dat in bloei stond. Ik moest hieraan denken toen de zestienjarige Humeyra vorige maand werd doodgeschoten, voor haar school in Rotterdam-West, vermoedelijk door een oudere ex-vriend die het niet kon verkroppen dat ze niets meer met hem te maken wilde hebben.

Op nieuwjaarsochtend verloor Rotterdam wederom een jonge inwoner aan vuurwapengeweld. De 32-jarige rapper Faisal Mssyeh, ook wel bekend als Feis, werd samen met zijn broertje Bilal neergeschoten in een café, naar verluidt vanwege een ruzie om een omgestoten drankje – in Rotterdam zijn er mensen voor minder doodgeschoten. Feis overleefde de kogels niet, zijn broertje vecht nog altijd voor zijn leven.

Afgelopen vrijdagavond werd een herdenkingsbijeenkomst georganiseerd op het Heemraadsplein in Rotterdam-West, niet ver van de plek des onheils. Aanvankelijk had de herdenking moeten plaatsvinden op het kleinere Johannes de Vouplein, in de buurt waar Feis vandaan kwam, maar al gauw werd duidelijk dat het animo daarvoor te groot was.

Bij aankomst, ruim voor aanvang, valt de aanwezigheid van de politie op. Aan de rand van het plein zie ik een bord van de politie met een oproep om beelden van het incident te delen – de dader is nog altijd voortvluchtig.

Langzaam maar zeker stroomt het plein vol. Ik herken bekenden; de who’s who van de hiphopscene, maar ook bewoners van dit stadsdeel waar ik zelf ben opgegroeid. Veel mensen met witte bloemen en witte ballonnen – het is duidelijk dat het klimaatmemo hier nog niet is doorgedrongen.

Moeder Aarde, vergeef het hen, want zij weten niet wat zij doen.

Duizenden mensen verzamelen zich uiteindelijk. Enkele bekende nummers van Feis worden gedraaid. Wanneer rapper Winne, de beste vriend van Feis, zichtbaar aangedaan de aanwezigen toespreekt is het muisstil. Ook wanneer de opgetrommelde imam een smeekbede houdt is slechts gesnik te horen.

De Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid (WRR) noemde vorig jaar de sociale samenhang in diverse wijken veel zwakker vergeleken met homogene buurten. Ik zal het maar moeten aannemen, maar op deze avond laat Rotterdam-West in ieder geval zien dat de cohesie er wel degelijk kan zijn.

Aan de wijk en de hiphopscene kleeft een hardnekkig negatief imago, en gezien de berichtgevingen erover niet zo vreemd. Deze straten zijn ruig, geen twijfel over mogelijk, en de teksten van Feis gaven buitenstaanders een unieke inkijk in de rauwe straatcultuur waarin hij opgroeide. Tegelijkertijd groeien in deze straten rozen, en al was Feis er één met doornen, het laatste eerbetoon bewijst hoe geliefd hij was.

Lotfi El Hamidi (L.elHamidi@nrc.nl@Lotfi_Hamid) schrijft op deze plek een wisselcolumn met Tom-Jan Meeus.

    • Lotfi El Hamidi