Wat een lelijk hondje ons leert

Reclame Het hondje in de reclame van de Staatsloterij ontroert. Er is een run op zijn kartonnen evenbeeld ontstaan.

Frekkel/Pistacio
Frekkel/Pistacio Staatsloterij

„En daar zagen we hem”, zegt Peter de Ruiter in de winkel in Amsterdam waar hij en zijn vrouw een lot kochten om kans te maken op die dertig miljoen. Hij moest en zou de kartonnen versie van het hondje hebben.

Voor wie het heeft gemist: in de Staatsloterij-reclame zien we een stel met een oerlelijk hondje. De man koopt een lot en zegt tegen zijn vrouw: „Als we winnen, wil ik alleen nog mooie dingen in ons leven.” Het hondje, Frekkel, kijkt in de spiegel, ziet niets moois en vertrekt door het kattenluik. De baasjes zijn in alle staten. Maar gelukkig: twee mensen brengen hem terug. Als beloning krijgen ze het lot. Want wat is geld naast liefde?

Het was deze reclame die De Ruiter deed besluiten een lot te kopen, vertelt hij. Al lijkt de commercial juist te pleiten tégen het verlangen naar de miljoenenprijs.

Zelf hebben De Ruiter en zijn vrouw geen hond. Ze willen reizen en niet gebonden zijn. „We zijn wel lief voor honden in het buitenland”, vertelt hij. „In Thailand hebben we eindeloos gezocht naar brokjes, nergens te vinden. In Indonesië hetzelfde. Maar daar worden honden vooral gegeten, zielig hè.”

Nu hebben ze tóch een hond, een soort van, hij staat op de eettafel. „Normaal gesproken mag een hond natuurlijk niet op tafel. Maar Frekkel wel. Het is een enorme lieverd.”

Het hondje ontroert zodanig dat velen – net als De Ruiter en zijn vrouw – de kartonnen display van Frekkel wilden. In winkels werd ernaar gevraagd, ze werden gereserveerd, er werd op geboden. De Ruiter en zijn vrouw waren hem bijna misgelopen. „Ze hadden beloofd dat ik hem de laatste dag van het jaar mocht komen halen. Maar toen was hij opeens aan een ander beloofd. Teleurgesteld ging ik naar een andere kiosk. Daar waren al zes mensen geweest met dezelfde vraag. Alsof de verkoopster uit de eerste winkel mijn gedachten kon lezen, belde ze de locatie waar ik was. Ze vond het zo sneu, ik mocht hem toch komen halen.”

Frekkel heet volgens de Staatsloterij in het echt Pistacio en is door een speciaal dierencastingbureau uit Slovenië gehaald. Blijkbaar zag dit bureau meteen dat juist dit hondje mensen aan zou spreken.

Peter de Ruiter won overigens tien euro met zijn lot, minder dan hij ervoor betaalde. Maar wat deert het. Het mooiste heeft hij al in huis.