Brieven

Brieven

Vrijwel iedereen is het erover eens dat de Brexit een groot verlies is. Voor de Britse bevolking, maar ook voor de Europese gedachte. En voor onze economie. Iedereen hoopt dat de Britten alsnog tot inkeer komen en middels een nieuw referendum dit hele onzalige idee afblazen. Op diplomatiek niveau is er stevig onderhandeld over een geregisseerd vertrek, maar noch op sociaal, noch op cultureel, noch op economisch vlak is er iemand die getracht heeft de Britten te enthousiasmeren om bij Europa te blijven. Waar zijn onze kaasmeisjes, welk stroopwafeloffensief hebben we ontplooid om de harten van de Britten te stelen? En als we ze niet allemaal kunnen overtuigen, dan kunnen we degenen die ijveren voor een nieuw referendum in ieder geval een hart onder de riem steken, ook voor een tijdperk na de Brexit. Betrokkenheid tonen is het minste dat we kunnen doen. We kunnen laten voelen dat hun probleem ook deels ons probleem is. Waar waren de Engelsen tijdens WOI en WOII? Ze kwamen en ze zijn voor ons gestorven. Waar zijn wij nu?