Opinie

    • Marcel van Roosmalen

Vliegvuur

Marcel van Roosmalen

Het nieuwe jaar was nog maar net begonnen of het woord van 2019 kwam al aanwaaien vanuit Den Haag: vliegvuur. Het ‘regende’ vuur in Scheveningen, veroorzaakt door de jaarlijkse wedstrijd tussen de onderklasse uit Scheveningen en die uit Duindorp over wie het grootste ‘vreugdevuur’ en dus de hoogste brandstapel kan bouwen.

In NRC staat vandaag een reportage waarin wordt aangestipt hoe deze ‘traditie’ begin jaren negentig is ontstaan. „Voor die tijd staken groepen Duindorpers en Scheveningers op oudejaarsavond alles in brand wat los en vast zat.”

Lees ook Dit vuur moest rotzooi voorkomen

En dus reguleerde de overheid een wedstrijdje fikkie stoken op het strand, waarbij het jaarlijkse energieverbruik van 140 gezinnen de lucht ingaat.

Vorig jaar rond deze tijd zond Powned een documentaire uit over deze traditie, die ik geamuseerd heb gekeken. Rutger Castricum volgde een aantal ‘bouwers’ (en hun familie), die totaal onverwachts wel hard bleken te kunnen werken. Er kwamen ook toezichthouders in voor. Het echte probleem werd toen al sluimerend zichtbaar. Veiligheid was een bijzaak. Ze hadden een hekel aan regels. Geef deze mensen een vinger en ze pakken je hele arm en als je daar wat van zegt zijn ze tot op het bot gekrenkt.

De angst om ‘het volk’ iets af te pakken, ze boos te maken door ze regels op te leggen, won het ook toen al van het gezonde verstand.

Het heeft iets onbedoelds hilarisch om burgemeester Pauline Krikke die in haar Arnhemse jaren met de kennis van nu treffend ‘een burgemeester van pappen en nathouden’ werd genoemd vanuit buurtcentrum ‘De Yp’ met een verwaaid hoofd een minutieuze reconstructie te horen afkondigen.

Terwijl je in dit geval echt geen deskundige hoeft in te schakelen. Iedere gek, behalve de populisten van de grootste partij (Groep De Mos) die op Oudjaarsdag nog even naar de bouwlocaties kwamen om te concluderen dat het weer ‘geweldige stapels’ waren, kan de vinger op de zere plek leggen.

Te hoge brandstapels, harde wind van zee, alles te dicht op de bewoonde wereld en een paar te fanatieke idioten aan wie het lucifersdoosje is toevertrouwd. Tel daarbij een burgemeester die wel blaft maar niet bijt – ze legde wel de bouw stil omdat regels met voeten waren getreden, maar het mocht wel aangestoken worden en ze kwam op Oudjaarsavond zelfs naar de boulevard om „te genieten” van de vreugdevuren – en je ziet oorzaak en gevolg. In Duindorp en Scheveningen zijn ze ondertussen ook hard op zoek naar een zondebok, dat zal zij dan wel worden, want zelf hebben ze natuurlijk niets verkeerds gedaan.

Marcel van Roosmalen schrijft op deze plek een wisselcolumn met Ellen Deckwitz.