Recensie

De veertienjarige die werd ingezet, afgedankt, gearresteerd en veroordeeld

Misdaadfilm De veertienjarige Richard Wershe Jr. werd ingezet als jongste drugs-informant ooit. Drie jaar later dankte de FBI hem af en werd hij veroordeeld tot levenslang.

Er ligt een behoorlijk hard en cynisch verhaal ten grondslag aan het waargebeurde White Boy Rick. Medio jaren tachtig werd de destijds veertienjarige Richard Wershe Jr. als jongste informant ooit door de FBI geworven om op het hoogtepunt van Ronald Reagans ‘War on Drugs’ de crackepidemie in Detroit aan te pakken.

White Boy Rick, zoals zijn straatnaam al snel luidde, was een makkelijk chanteerbaar doelwit voor de FBI. Zijn vader dreef een wapenhandeltje uit de achterbak van zijn auto en zijn zus was zelf verslaafd aan de drugs. Drie jaar later werd hij door de FBI afgedankt, gearresteerd wegens cokehandel en tot levenslang veroordeeld. Waarmee Michigan hem ook nog eens de zwaarste straf ooit voor een niet-gewelddadige misdaad oplegde.

Dat alles schreeuwt natuurlijk om een Martin Scorsese- of David Fincher-achtige visie die niet alleen laat zien hoe aanlokkelijk misdaad kan zijn, maar ook de neiging tot corruptie van misdaadbestrijders bloot legt. Wershes leven hoeft niet vergoelijkt te worden. Hij is geen held. Maar de echte vraag van de film is natuurlijk hoe de FBI straffeloos een tiener kon rekruteren (en corrumperen).

Wershes leven was al eerder onderwerp van een autobiografie, meerdere boeken en een documentaire, die zijn leven afschilderen als een stiekem best puik avonturenverhaal. De verdienste van White Boy Rick is dat de film ook inzet op de verhouding tussen vader en zoon Wershe: in dat opzicht wordt het bijna een mainstream-variant van verslavingsdrama Beautiful Boy van Felix Van Groeningen.

Door de chemie tussen beide hoofdrolspelers Matthew McConaughey en debuterend acteur Richie Merritt krijg je zonder veel woorden of plot inzicht in de overdracht van gevoelens van miskenning en frustratie. Maar zo’n psychologische verklaring is ontoereikend. Als contemporain historisch drama heeft de film veel oog voor de sociaal-economische teloorgang van Detroit, maar de Afro-Amerikaanse gemeenschap dient slechts als decor voor Ricks verhaal. Terwijl die toch het echte slachtoffer van Reagans politiek was.

    • Dana Linssen