Recensie

Recensie Theater

Als ouders van huis zijn dansen de dieren op tafel

Theater De fantasie van een jong meisje slaat op hol in ‘Hallo familie’ (8+) van Maas Theater. Onzichtbaar voor de volwassenen nemen gekke typetjes het huis van grootmoeder over.

In deze jeugdtheatervoorstelling van Maas zie je de wereld door de ogen van een jong meisje.
In deze jeugdtheatervoorstelling van Maas zie je de wereld door de ogen van een jong meisje. Foto Kamerich en Budwilowitz/EYES2

In Hallo familie (8+) wordt mama een barbiepop en drinkt de buurman wodka uit een knakworstblik. In deze jeugdtheatervoorstelling van Maas zie je de wereld door de ogen van een jong meisje. Haar ouders zijn naar een feest en grootmoeder past op. Achter een bord soep, het monotone getik van de klok op de achtergrond, slaat haar fantasie al snel op hol.

Regisseur Moniek Merkx laat een optocht aan extravagante typetjes door de keuken trekken. Onzichtbaar voor oma nemen zij het huis over. Speelgoed komt tot leven en echte gebeurtenissen (een ruzie, geflirt) verworden tot absurde acts, waarbij mensen dieren worden of dansjes uitvoeren met Playmobil-pruiken op. Herinneringen en fantasie lopen door elkaar heen. Zo zit het meisje opeens vastgeklemd tussen haar moeder en de buurman, die het op een zoenen zetten.

In iedere stad waar de voorstelling opgevoerd wordt, worden oma en kind gespeeld door andere niet-acteurs. Bij de première vervullen Katharine Youssefi en Maantje Piet Rot deze rollen. Zij vormen een ‘alledaags’ rustpunt tussen de theatrale gekkigheid.

In het decor van Sanne Danz staat een antieke broodtrommel op het aanrecht en hangt een gordijn voor één van de keukenkastjes. In deze wat muffige, ouderwetse setting moet het kind zich zien te vermaken, want de volwassenen geven haar weinig aandacht. Haar fantasieën ontstaan uit verveling of misschien zelfs eenzaamheid, en nemen soms horrorachtige vormen aan. Er verschijnen monsters met enge poppengezichten en armen worden afgehakt.

Het meisje lijkt de regie over haar fantasiewereld langzaamaan te verliezen. Opeens krijgt Hallo familie een grimmig randje en lijkt iets te willen zeggen overs afwezige ouders of kinderen die op zichzelf aangewezen zijn, maar deze lijn wordt niet uitgewerkt. Uiteindelijk komt de familie, als de bewogen nacht achter de rug is, samen. Het meisje is jarig, er heerst vrolijkheid alom. Eind goed, al goed?