Recensie

Recensie

New Cool Collective kan zo nog wel 25 jaar mee

Jubileum 25 jaar lang bracht New Cool Collective verfrissende en ruimdenkende muziek. Op een bonte avond in de Melkweg kregen alle 19 solisten van de Big Band ruim baan.

Foto Reinout Bos

Nieuw en verrassend was het, toen een eerste versie van New Cool Collective in 1993 livemuziek speelde op de clubavonden van souljazzdeejay Graham B. Nog bewonderenswaardiger is het hoe het collectief rond saxofonist, klarinettist en fluitist Benjamin Herman al die jaren de frisheid en de verwondering heeft weten te behouden. Jazz was het uitgangspunt, maar in 25 jaar van muzikale expansie, ruimdenkende samenwerkingen en veelzijdige plaatprojecten wist New Cool het popgevoel in hun swingende smeltkroes van stijlen hoog te houden.

Een greep uit de zwoele latingrooves van het recente album Electric Monkey Sessions 2 opende een bonte avond waarop de compacte achtmansband terugblikte op een kwarteeuw muzikaal avontuur. Bij ‘Devastated’ kreeg de als altijd strak in het pak zittende Benjamin Herman de lachers op zijn hand: „Waarom wordt er altijd gelachen als ik zeg dat dit het themanummer uit de film Toegetakeld door de Liefde is? We hebben er wel mooi een Gouden Kalf voor gekregen!”

Na een soepele wissel met pauzemuziek van deejay Kypski werd ruim baan gemaakt voor de New Cool Collective Big Band, negentien man in totaal met dertien muziekstandaards voor de expansieve blazerssectie. In de loop van de avond kwamen alle bandleden als solist aan bod, met een open doekje voor de scheidende trompettist Jelle Schouten en een glansrol voor Herman zelf in de New Cool-klassieker ‘Flootie’.

De New Cool-klasssieker ‘Flootie’.

Gastzangeres Fay Lovsky hulde zich „onder de indruk van de best geklede jazzman van Nederland” in „de nieuwste mode uit Parijs”, een geel hesje. Haar megafoon diende als verrassend muziekinstrument. De eeuwig jeugdige Lovsky mocht zich verheugen in een fantastisch koperblazersarrangement bij haar decemberhit ‘Christmas was a Friend of Mine’. Ook de in Beatletenue gestoken Dave von Raven hield het nog even in kerstsfeer met The Kik’s ‘Kerstliedje voor Jou’. De Britse dandy Mark Reilly van Matt Bianco bracht de heupen in beweging met de afgepaste handklapswing van ‘We Should be Dancing’.

Tussen alle aanstekelijke latin- en jazzgrooves liet New Cool ook de invloed van Afrikaanse muziek gelden met opzwepende polyritmes. Het fraaie ‘Thierno’ was hun ode aan saxofonist Thierno Koité van het Senegalese Orchestra Baobab. In twee en een half uur kon de band maar een deel tonen van hun veelkleurige muziek. Zo’n prachtig orkest is nooit klaar en kan de komende 25 jaar met vertrouwen tegemoet zien.