Rotterdam boos en vastberaden over moorden op jonge vrouwen

Stille tocht Zo’n duizend mensen liepen zaterdagavond in Rotterdam mee in een stille tocht. De afgelopen weken werden drie jonge vrouwen vermoord „Een vrouw is geen bezit. Liefde kun je niet afdwingen.”

Belangstellenden lopen mee in de stille tocht om aandacht te vragen voor geweld tegen vrouwen. De aanleiding is de recente dood van de 16-jarige Humayra.
Belangstellenden lopen mee in de stille tocht om aandacht te vragen voor geweld tegen vrouwen. De aanleiding is de recente dood van de 16-jarige Humayra. Foto Remko de Waal/ANP

„Rotterdam spreekt zich uit. Blijf van onze dochters af.” Dat is de hartenkreet van een van de organisatoren aan het eind van de stille tocht zaterdagavond, op het podium bij het stadhuis aan de Coolsingel. Die boze vastberadenheid is de hele tocht al voelbaar. Vanaf het begin, als het rond zeven uur steeds drukker wordt op het plein in Rotterdam-West, vlak bij de school van Humeyra. Het zestienjarige meisje werd daar deze maand in de fietsenkelder doodgeschoten. Bekir E., met wie ze een relatie zou hebben gehad, is de belangrijkste verdachte.

Het is een bonte stoet Rotterdammers van alle achtergronden en leeftijden. Naar schatting lopen er rond de duizend mensen mee om geweld tegen vrouwen te veroordelen en om de nabestaanden te steunen. Er zijn kinderen bij, jonge meisjes, vrouwen met hoofddoeken, moeders met kinderwagens. Er lopen ook enkele raadsleden en wethouders mee.

En opvallend veel mannen. Zoals een Turkse Nederlander van 34 jaar die niet met zijn naam in de krant wil, want hij wil geen gedoe. Hij kent de familie van het meisje. Vroeger zat hij op dezelfde school, het Rotterdam Designcollege. „Ik heb me nooit onveilig gevoeld. Zo hoort dat.”

Hij is boos op de politie, op de overheid, op „het systeem.” Boos zegt hij: „Hoe kan zo’n gek nou rondlopen, het was bekend bij de politie waar hij toe in staat was.” Hij krijgt bijval uit het groepje waarmee hij stond te praten. „Iedereen kent elkaar in deze buurt”, zegt een 28-jarige Marokkaans Nederlandse vrouw. Een Turks-Nederlandse vrouw van 31 woont in de straat bij verdachte Bekir E. „Hij heeft eerder een meisje zo mishandeld dat het hele gezin moest verhuizen.” Een ander: „Dan zijn mannen het gevaarlijkst: als een vrouw de relatie verbreekt.”

Belangstellenden lopen mee in de stille tocht om aandacht te vragen voor geweld tegen vrouwen. De aanleiding is de recente dood van de 16-jarige Humayra.
Foto Remko de Waal/ANP
Een poster tijdens de stille tocht in Rotterdam.
Foto Remko de Waal/ANP

Contactverbod

Het vermoorde meisje Humeyra Ergincanli en haar zus deden meermaals aangifte tegen E. van bedreiging en mishandeling. Hij werd veroordeeld voor mishandeling van Humeyra, maar ging in hoger beroep. Daardoor hoefde hij niet direct naar de gevangenis en zat hij op 18 december, de dag van Humeyra’s dood, niet vast. Wel had hij een contactverbod.

Humeyra is een paar dagen na haar dood herdacht in de Mevlana Moskee in Rotterdam. Lees de reportage Bekir ging vaker op zoek naar jonge vrouwen.

Humeyra was het laatste slachtoffer in een reeks van doden door geweld in Rotterdam. Het is de boosheid over ál die omgekomen Rotterdamse (jonge) vrouwen die alle aanwezigen samenbrengt. Naast Humeyra werden ook de studente Sarah Papenheim en Bianca van Es in de laatste weken van 2018 vermoord. En eerder dit jaar werd Aydan Koeiman gedood door haar ex-vriend. Een Indonesische studente werd achtervolgd door een man die haar van achteren vastpakte toen ze haar fiets vastzette voor haar huis in de wijk De Esch. Hij verkrachtte haar, waarbij ze een slagaderlijke bloeding opliep. Zij overleefde.

„Veel Rotterdammers vinden het genoeg”, zegt Jack Sier (74). „Ik kom voor dat meisje. Potverdikkie zo’n kind! Maar er zijn veel meer gevallen. En die zijn ook heel erg.” Hij en zijn vrouw hebben verschillende keren vrouwen opgevangen die slachtoffer waren van geweld. „Ik weet waar ik het over heb.”

De stoet stopt even voor de school van Humeyra, voor het hek worden bloemen gelegd. Olga Beumer, docent tekenen op het Designcollege, loopt ook mee. „Je moet je stem laten horen”, vindt ze. Veel mensen dragen een witte sjaal, zoals de organisatie had gevraagd, als ‘white ribbon’, het internationaal symbool tegen geweld tegen vrouwen. Er zijn spandoeken met „Nee = Nee”. Fakkels zijn verboden, de politie kijkt toe.

De stille tocht is georganiseerd door maatschappelijke organisaties in Rotterdam. Als de stoet na een uur stilhoudt voor het stadhuis, dankt Patricia Ooms, directeur van Stichting Dona Daria, in het bijzonder de mannen „die niet meer zwijgen”.

Ook wethouder Judith Bokhove (jeugd, GroenLinks) spreekt de menigte toe en zegt: „Een vrouw is geen bezit. Liefde kun je niet afdwingen. Liefde en respect moet je verdienen. Het is goed als we dat aan onze kinderen leren.”

Burgemeester Ahmed Aboutaleb na afloop van de stille tocht. Foto Remko de Waal/ANP

‘Mannen met slappe handjes’

Burgemeester Ahmed Aboutaleb spreekt daarna over de sterke vrouwen van Rotterdam, waarvan een aantal helaas „last heeft van mannen met slappe handjes”. Hij moet soms wel vier keer per dag instemmen met een huisverbod voor mannen die vrouwen bedreigen of mishandelen. „Ik word daar ongelooflijk moedeloos van.”

Aboutaleb wil met organisaties, de gemeenteraad, maar vooral met Rotterdamse burgers, gaan praten over een plan om de problemen met gewelddadige mannen aan te pakken. Hij krijgt applaus. En dan is er warme chocomel met slagroom voor iedereen.

    • Sheila Kamerman