Dirk Wijers: ‘Dit is de laagste waterstand die ik heb meegemaakt’

Eindejaarsinterviews Door de lage waterstand kon het pontje tussen Brummen en Bronkhorst van Dirk Wijers niet varen. „Ze moeten er een keer iets aan doen.”

Het pontje over de IJssel tussen Brummen en Bronkhorst, de broodwinning van Dirk Wijers (66) – en zijn vader voor hem – lag halverwege de herfst twaalf dagen stil wegens laag water. Wijers neemt op terwijl hij aan het werk is op de pont.

Is het eerder gebeurd dat u door een lage waterstand niet kon werken?

„Dat is nog nooit voorgekomen. In mijn jeugd heeft het pontje wel één keer stilgelegen wegens laag water. Dat was in ’63, ik was elf. Hij lag aan de kant, op een zandplaat. Je kon er gewoon omheen lopen. Ik woon in Bronkhorst op een terp aan de IJssel. In ’95 ben ik nét droog gebleven. Dat is de hoogste waterstand die ik heb meegemaakt. Dit jaar: de laagste stand die ik heb meegemaakt.”

Heeft het water het hele jaar laag gestaan?

„Nee, in januari heb ik vier weken stilgelegen vanwege hoog water. Dat is de laatste tijd wel uitzonderlijk. Vroeger, en dan spreek ik over de jaren 80-90, lag je elk winterseizoen wel drie keer stil. Ik praat pas echt van hoog water als de veerweg onderloopt. Die loopt vanaf de dijk naar de pont.”

Ligt u liever stil bij hoog of bij laag water?

„Hoog! Dat is meestal eind december, januari, de omzet is dan toch laag.”

De lonen lopen gewoon door en je hebt geen inkomen meer

Is stilliggen een grote strop?

„Groot niet, maar ik heb er één in dienst. De lonen lopen gewoon door en je hebt geen inkomen meer. Ik probeer het op te lossen door achterstallig onderhoud te doen. Als je het zelf niet doet ben je het kwijt aan een schildersbedrijf.”

Hoe is de waterstand op dit moment?

„Het is krap. We zijn weer op de stand dat we vorige keer stil zijn gaan liggen. Er komt gewoon geen regen. Ik hoop op een weersomslag.”

Wanneer kunt u echt niet meer varen?

„De klep vooraan mijn pont moet je aan de kant neerleggen, anders kun je niet meer afrijden. Het kan nu nog net. Moet je ook niet te veel auto’s hebben, dan zakt de pont weg en krijg ik de klep er niet meer op.”

Waar ligt de pont nu als hij niet vaart wegens laag water?

„Gewoon aan de kant. Ik zit vast aan een kabel. Als er een schip langskomt gaat die heen en weer slingeren en kan hij in de schroef komen. Als ik niet vaar maak ik de kabel los en leg de pont vast met een paar extra touwen. Dan heb je daar geen last van.”

Houdt de waterstand u erg bezig?

„Heel erg. Ik sprak iemand van Rijkswaterstaat en ik zei: Jullie project ‘Ruimte voor de rivier’ is afgerond, ik heb een nieuw project: ‘Water ín de rivier’. Ze moeten er een keer iets aan doen. In 2003 had je ook een lage stand, maar de IJssel was een meter hoger dan in ’63. Dat kwam puur door de stuwen in de Lek die er sindsdien zijn gekomen.”

Het water in de Rijn, IJssel en Waal stond dit najaar extreem laag. Dit waren de gevolgen: Lege kades, geen vis, scheve woonboten

Hoe lang wilt u nog doorgaan met werken?

„Ik moet stoppen, ik kan niet eeuwig op dat pontje blijven zitten. Mijn twee dochters hebben geen belangstelling. Ik had een opvolger, een schipper wiens vrouw op de wal woont en die zijn schip wil verkopen. Maar dan moet hij ook in mijn huis kunnen wonen. Ik heb de boerderij van mijn tante erbij genomen, die heb ik tijdelijk verhuurd. Maar nu wil de huurder er niet uit, zodat ik er niet in kan. Dan heeft die schipper geen huis en gaat dat niet door.”

Laatste vraag: Waar bent u met Kerst?

„Dat weet ik nog niet. Eerste Kerstdag varen we in ieder geval niet. Tweede Kerstdag ga ik misschien werken, dat moet ik even overleggen met mijn collega.”

    • Joke Mat