Krenterig over klimaat

Christiaan Weijts

Die nieuwe energierekeningen mogen dan als rouwkaarten op de mat ploffen, de oppositie kan zich geen mooier kerstcadeautje wensen. Tastbaar onrecht van de gewone man. Perfect op tijd, zo aan het begin van de campagne en pal voor kerst.

De tv-ploegen schoten welwillend te hulp, door uit te rukken naar keukentafels waar de gewone man de gevreesde envelop opent. Een dag eerder filmden ze nog afbrokkelend poolijs. Met hetzelfde apocalyptische deuntje eronder.

Zelfs bij GroenLinks durven ze niet hardop te zeggen dat het bezweren van een klimaatcatastrofe nu eenmaal niet gratis is. Jesse Klaver vindt dat de rekening „niet bij gewone mensen, maar bij de vervuilende industrie moet liggen”. Dat vinden ook de milieubewegingen die donderdag uit de klimaatonderhandelingen stapten. Ze hebben geen ongelijk, maar ook die bedrijven zullen die kosten uiteindelijk doorberekenen aan die gewone mens, of die nu consument is of werknemer.

Het is populistische stemmingmakerij om te doen alsof we de gewone mens kunnen ontzien bij het halen van de klimaatdoelen. Laten we eerlijk zijn en erkennen dat het alleen lukt als de grote massa gewone mensen een bijdrage levert.

Klavers eigen termijnbedrag zal ook wel gestegen zijn. Donderdag maakte half Holland gehakt van zijn Haagse huis dat te koop staat op Funda: een houtkachel en energielabel D. Ik woon in hetzelfde buurtje en vind het nog knap dat hij zo’n tochtig belle-époquepandje tot zo’n gemiddelde score heeft weten te isoleren. Ed Nijpels heeft energielabel G.

Ik hield mijn hart vast, na alle horrorscreenshots van Nuon-mailtjes, met verdubbelde maandtarieven. Maar nee, dat van mij bleef gelijk. Toch maar nagevraagd bij Nuon: betaal ik straks alsnog bij? Nee, dat verwachtte de twitterende medewerker niet. Hij besloot: „Jij doet het dus goed!”

Wat die anderen dan fout doen, blijft duister. Wel lees ik dat van sommigen de extreme verhogingen weer bijgesteld zijn, na wat heen en weer bellen, en dat er een belastingcompensatie in het Klimaatakkoord zou zitten. Alles om de gewone mens maar te ontzien. Die heeft het al zo zwaar nu op zijn vluchten naar skipistes en stranden een klimaattaks komt.

Van 7 euro! Dit kabinet deinst niet terug voor krachtige middelen.

Armoede bestaat, maar onze gewone mens is allerminst arm. Jan Modaal verdient hier 37 duizend euro per jaar. De restaurants zitten elke avond vol, vliegvelden zijn overbelast, en kijk dit weekend even om je heen in de boodschappenkarretjes.

‘Jij doet het dus goed!’ Hoelang kun je dat nog tegen gewone mensen blijven roepen, als ze te krenterig zijn om in het klimaat te investeren?

Christiaan Weijts schrijft op deze plek iedere vrijdag een column.