Brieven

Met online petities kunnen burgers en politiek elkaar vinden

In haar column haalde Caroline de Gruyter zaterdag het ‘parlement voor de onzichtbaren’ van Pierre Rosanvallon in herinnering (15/12). Veel burgers voelen zich niet goed vertegenwoordigd. Vroeger behoorden ze nog tot een sociale klasse of beroepsgroep met collectief onrecht. Het geïndividualiseerde onrecht van vandaag maakt iedereen onmondig omdat veel burgers op een andere manier precair zijn; het leed van de één kan zelfs de individuele voorkeur van een ander zijn. Een vergelijkbaar initiatief om problemen zichtbaar te maken is de site petities.nl. Maandelijks zet ik ongeveer honderd nieuwe petities op; het merendeel krijgt (behalve van mij) geen aandacht. De meesten halen de eindstreep, een overhandiging, ook niet. Een petitie over het VN-verdrag van Marrakesh, met bijna 30.000 ondertekenaars, werd zelfs niet in ontvangst genomen door de Tweede Kamer, alleen door Sietse Fritsma van de PVV. Het ontvangen van een petitie is toch de minste moeite, en het gaat tenslotte om een grondrecht. Dankzij internet kun je, als beloning van betrokkenheid, ook eenvoudig alle ondertekenaars van een petitie een e-mail sturen met een antwoord. Op deze manier zouden de afgelopen 13 jaar via 10.000 petities 9 miljoen burgers bereikt zijn. Een antwoord op een petitie levert steevast dankbare reacties op, ook als het antwoord niet is waar men op hoopte. De weinige gemeenten die via de site een antwoord sturen, zien dan ook meer en betere petities, omdat burgers merken dat dit communicatiekanaal open staat. Een goed antwoord laat ook zien dat er een afweging is gemaakt en hoe onze democratie werkt. Er is voor burgers en volksvertegenwoordiging een wereld te winnen, zonder met zwaar geschut te komen zoals referenda.


oprichter en beheerder van Petities.nl
    • Reinder Rustema