Bobbie Mulder: ‘Ik vind het wel lief als kinderen een foto vragen’

Eindejaarsinterviews

Bobbie Mulder (13) speelt de titelrol in de tv-serie De Regels van Floor, die dit jaar de Cinekid Leeuw voor de beste Nederlandse fictieserie won. „Ik krijg wel te horen dat ik ook ‘Bobbie’ speel.”

De Utrechtse Bobbie Mulder (13) speelt de titelrol in de 16-delige jeugdserie De regels van Floor, volgens AD-recensent Angela de Jong „voor volwassenen minstens zo leuk en voor ouders met prepubers een regelrechte must”. Bobbie Mulder neemt de telefoon op in haar eigen kamer. In de vensterbank staat, blijkt gaandeweg het gesprek, de Cinekid Leeuw voor de beste Nederlandse fictieserie die De regels van Floor heeft gewonnen. Komend voorjaar volgt seizoen twee.

Hoe ben je begonnen met acteren?

„Een vriendin mailde een oproep door dat ze een meisje zochten voor in de serie Zwarte Tulp. Ik heb auditie gedaan en toen was ik het geworden. Dat was een bijrol. Floor was mijn allereerste hoofdrol, dat was wel even wennen. Mensen zien mij nu echt als Floor en niet als Bobbie. Dat vond ik eerst wel gek.”

Hoe is Floor?

„Best wel eigenwijs. Ze doet gewoon wat ze wil. Als ze iets in haar hoofd heeft, denkt ze niet meer na. Dan doet ze het gewoon.”

Lijk je op haar?

„Ik krijg wel te horen dat ik ook ‘Bobbie’ speel. Dat klopt een beetje. Ik heb veel opmerkingen of blikken die Floor ook heeft. Alleen denk ík nog wel: ‘is dit wel slim’, als er iets in mijn hoofd opkomt.”

De trailer van ‘De regels van Floor’.

Draag je in het echt dezelfde bril als Floor?

„Dat is gewoon mijn eigen bril. Daar heb ik ook auditie mee gedaan.”

Word je vaak herkend?

„Als ik langs een basisschool fiets hoor ik soms: ‘Wat? Nee! Was dat nou Floor?’ Van de zomer waren er veel mensen die mij herkenden op de camping in Bakkum. Op een gegeven moment was ik met een paar vrienden en toen kwam er iemand bij zitten die zei dat hij gehoord had dat ‘Regels van Floor’ op de camping was. Blijkbaar ging het de hele camping rond. Ik vind het wel lief als kinderen naar me toe komen en om een foto vragen. Die geef ik dan ook.”

Er zitten veel grappige scènes in de serie. Is het dan moeilijk om niet te lachen?

„Zeker, vooral omdat ik heel goed kan opschieten met mijn beste vriendin in de serie, Margreet. En met mijn ‘broer’ Kees en mijn ‘ouders’. Mijn ‘broer’ is best dom dus hij zegt veel grappige dingen. Ik heb wel een paar keer gehad dat ik hard in de lach schoot.”

Hoe leer je je tekst?

„Nooit thuis. Als ik dat doe denk ik dat het er minder geloofwaardig uitkomt. Ik lees hem meestal voor de opnames een paar keer door. Ik weet de woorden ook niet precies, ik maak er zelf wat van waardoor het echter lijkt.”

Op school heb ik een ‘talentstatus’ waardoor ik lessen mag missen

Wat was de moeilijkste scène om te spelen?

„Een scène waarin ik wil vissen. Ik ga dan heel veel informatie opzoeken over vissen en vertel dat allemaal aan mijn ‘moeder’. Hele lappen tekst, ik kon het moeilijk onthouden. En ik moest bepaalde woorden vlak na elkaar zeggen die ik dan niet goed articuleerde. Toen heb ik met de regisseur even gekeken: wat is lastig om te zeggen en hoe kunnen we dat anders zeggen.”

Is seizoen twee al klaar?

„We hebben alles al opgenomen. Tussen eind augustus en half november had ik steeds opnames op donderdag, vrijdag en zaterdag. Op school heb ik een ‘talentstatus’ waardoor ik lessen mag missen.”

Was het anders om te doen?

„Leuker. Omdat je iedereen van serie één goed kent, een band hebt opgebouwd. Bij de eerste serie wist ik nog niet hoe zoiets ging en ik zat toen in de brugklas, alles was nieuw.”

Laatste vraag: Waar ga je Kerst vieren?

„Bij mijn opa’s en oma’s. Gewoon een kerstdiner, gezellig met de hele familie.”

    • Joke Mat