Brieven

Brieven 20/12/2018

Staandehouding

Kalme trainingsvideo

Politieman Max Daniel weet uit eigen ervaring hoe het is om wegens je huidskleur staande gehouden te worden door de politie (De politie maakt fouten, maar is niet racistisch, 18/12). Hij erkent dat de documentaire Verdacht daarvan schrijnende gevallen toont, maar vindt toch ook dat deze oproept tot verdeeldheid. Mij lijkt dat die documentaire geen kalmer beeld kon geven van de alledaagse praktijk waarin Nederlanders met een donkere huidskleur of niet-westers uiterlijk te maken krijgen met vooroordelen, in dit geval van de politie. Hun verhalen polariseren niet, ze vormen welhaast kant en klare trainingsvideo’s voor de politieopleiding. Ik zie burgers die vragen om gelijke behandeling en ik vertrouw erop dat de politie daar ook naar streeft.

schade door brexit

Kijk naar de banken

Hoe kan Willem Buiter (Citibank) zeggen dat de EU meer te lijden zal hebben van de Brexit dan de Britten zelf (‘Gevolgen Brexit voor EU veel ernstiger dan voor Britten’, 18/12)? Een bevolking van 500 miljoen minus 60 miljoen betekent nog steeds een gigantische markt; 60 miljoen is niet zoveel, vooral als ze alle voordelen kwijtraken en hun financiële sector op zoek gaat naar veiliger oorden. Wel noemt hij terecht de sociale ongelijkheid als bron van verongelijktheid, maar daarvoor zul je onder andere naar Buiters werkgever moeten wijzen: de banken en het systeem dat zij in stand houden.

Stromingsleer

Snooker is het model

In het stuk over ‘menselijke stromingsleer’ (Voetgangers houden in het gekrioel graag 75 centimeter afstand, 18/12) lees ik dat mensen zich in menigten zouden gedragen als atomen in een gaswolk. Botsingen zijn zeldzaam. Ik zou de onderzoekers willen uitnodigen om dezelfde metingen eens uit te voeren op een willekeurige luchthaven, treinstation of winkelcentrum in China. Het zal een model opleveren gebaseerd op een snooker-wedstrijd: zo veel mogelijk ballen raken voordat je de uitgang bereikt.

Globalisering

Rodrik schreef nog meer

Coen Teulings begint zijn artikel Koester de globalisering, maar leer van het verleden (15/12) door een boek van Dani Rodrik uit 1997 te parafraseren, om het er vervolgens niet meer over te hebben. Wat Teulings’ globaliseringsparadox betreft wordt hij echter op zijn wenken bediend door Dani Rodrik, en wel in diens boek uit 2011, The Globalization Paradox. Why Global Markets, States and Democracy Can’t Coexist. Het zou hem tot nadenken moeten stemmen in een tijd van opkomend nationalisme en de erosie van multilaterale arrangementen die markten willen ordenen. Zijn exposé doet denken aan Milton Friedman: ‘hinder de markt niet’.