Rijk en arm zingen samen in het Bonnefantenmuseum

Common Chorale

Van mensen die van de voedselbank afhankelijk zijn tot professoren: Common Chorale brengt Maastrichtenaren bij elkaar.

Het koor Common Chorale treedt op in het Bonnefantenmuseum.
Het koor Common Chorale treedt op in het Bonnefantenmuseum. Foto Chris Keulen

Dinsdagavond hebben de vrouwen nog de puntjes op de i gezet voor hun haka, de Maori-dans die onderdeel is van het optreden van het Maastrichtse gelegenheidskoor Common Chorale. „Bij mij thuis zinnetjes en houding oefenen”, legt Bianca Houten uit. Trots tonen kost haar soms ook moeite. „Jezelf oppeppen, tegen jezelf zeggen: Ik mag er zijn. Nee, ik móét er zijn.” Het leven als alleenstaande ouder met twee pubers is meer dan alleen moeizaam de eindjes aan elkaar knopen, wil ze maar zeggen. Met tranen in de ogen vertelt ze hoe alles altijd maar weer op haar neerkomt. „Problemen met de kinderen. De motor van het gezin draaiende houden. Alles.”

Common Chorale is een initiatief van muziektheatergezelschap Het Geluid Maastricht, gedragen door broer en zus Gable en Romy Roelofsen. Op zoek gaan naar de ‘oerkracht’ van gemeenschappen is een constante in hun werk. Begin 2016 organiseerden ze Common Carnaval, een poging om vluchtelingen en andere nieuwkomers bij carnaval te betrekken, met een Syrische vluchteling als prins Ali I.

Common Chorale wil proberen om sociale samenhang terug te brengen. Maastricht is een stad met veel verschillende milieus: die van de oorspronkelijke bewoners (de Sjengen) naast buitenlandse studenten en expats, maar ook die van arm en van rijk. Voeg daarbij ook nog eens de typisch Maastrichtse nadruk op zien en gezien worden, een flaneer- en terrasjescultuur die niet voor elke portemonnee is weggelegd.

Aan de koorleden kwamen de Roelofsens via-via, maar ook door gericht te zoeken. Professioneel operazang- coach Kirsten Schötteldreier werd bij de audities betrokken. Ze liet mensen zingen wat ze zelf graag wilden: kinderliedjes, Bach, Maastrichtse liedjes en Arabische versies van Ramses Shaffy. Ze deed oefeningen met de aanstaande koorleden, zodat die samen de kracht voelden om een ‘klankgemeenschap’ te vormen.

Common Chorale zingt voor Kerstmis drie voorstellingen in het Bonnefantenmuseum. Het repertoire is een bonte mix variërend van fragmenten uit Wagners Das Rheingold en Bulgaarse polyfonie tot nieuwe composities en eigen teksten over armoede, stigmatisering en trots.

Koorlid Erica Ruijters is ontslagen bij de supermarkt waar ze werkte. Ze heeft nog WW, maar als ze geen werk vindt („Niet makkelijk op je 52ste”), wacht op termijn de bijstand. „Dan wordt het voor mij financieel ook lastig. Door mee te doen aan dit project, is me pas duidelijk geworden hoeveel mensen worstelen.” Common Chorale opende voor Ruijters een wereld buiten haar eigen wijk. „Ik heb het woord gevoerd voor een zaal vol professoren. En ik heb het zingen ontdekt. Ik heb me inmiddels aangemeld bij het kerkkoor.”

Common Chorale treedt 20, 21 en 23/12 op in het Bonnefantenmuseum, Maastricht. Inl: hetgeluidmaastricht.nl
    • Paul van der Steen