Recensie

Recensie Muziek

Kerstmuziek tussen sokken en dragqueens

Op kerstochtend sluipt in alle vroegte een verwachtingsvol jongetje naar de boom. Hij maakt zijn pakje open en dan: bah, sokken! Geruite rotsokken, wat maakt Santa me nou! Met het titelnummer ‘Socks’ zet de Amerikaanse zanger JD McPherson de toon voor Socks, het leukste kerstalbum (●●●●) van het jaar. De heilige kerstgedachte doet hem niets; hij was een stout kind dat zijn cadeaus of de kerstkoekjes liever stal dan dat hij er braaf op wachtte. McPherson mengt countryrock, big band swing en humor tot een onweerstaanbare cocktail van semitraditionele kerstmuziek waarin de swing voorop staat.

Dansen rond de kerstboom gaat ook heel goed op het album Christmas Party (●●●●) van RuPaul, de Amerikaanse dragqueen die furore maakt met de realityshow RuPaul’s Drag Race. In de glitterende discorap ‘Hey Sis, It’s Christmas’ declameert Rupaul de gouden tekstregel ‘You can cross me off your wish list’. Je hoeft me niet op je verlanglijst te zetten, want je hebt me al, deze Kerst. Op een trots gender-doorkruisend album wensen de rond RuPaul verzamelde travo’s ons een „Merry Sismas”.

Niet fysiek maar alleen op Bandcamp verkrijgbaar is het sfeervolle album The 12 Days of Christmas (●●●●) van Les Bicyclettes de Belsize, een Londens collectief dat doet denken aan een opgepoetste kerstversie van Belle and Sebastian. In ‘Bad Christmas Cover Version’ beklagen ze zich over bands die foute coverversies van kerstnummers spelen, terwijl ze toch net zo goed voor ‘Fairytale of New York’ of ‘Merry Xmas Everybody’ hadden kunnen kiezen. Ironisch genoeg leveren Les Bicyclettes daarmee een uiterst originele bijdrage aan nieuw te coveren kerstrepertoire.

Oude kerstkrakers komen ruimschoots aan bod op A Legendary Christmas (●●)van John Legend, die zich op de hoes laat afbeelden als een zwarte Bing Crosby.

Veel spannender is de Christmas Party (●●●) van de herrezen sixtieshelden The Monkees, die zich omringen met popveteranen als Peter Buck van R.E.M. en Adam Schlesinger van Fountains of Wayne. In hun uitdagende keuze van kerstmateriaal springt ‘Jesus Christ’ van Alex Chilton eruit met een verheffende kerstgedachte.

Veel ruiger klinkt Happy Xmas (●●●) van Eric Clapton, die het vuur van de blues hervindt op een album dat zelfs ‘White Christmas’ als een met orkest opgetuigde bluessong laat klinken.

Countryveteraan Rodney Crowell blijft op Christmas Everywhere (●●) aan de brave, gepolijste kant van het kerstspectrum.

Losse kersttracks circuleren er genoeg (zie Christmasagogo.blogspot.com), van het hilarische ‘Pizza for Christmas’ van Pizzagirl (●●●) – als je vrouw je heeft verlaten lok je gewoon die leuke pizzabezorgster onder de mistletoe – tot de Nederlandse indiefenomenen Clean Pete en Moon Moon Moon in hun gezamenlijke, expres niet rijmende ‘Kerstverhaal’ (●●●●).

Kerstmuziek verbroedert en maakt iedereen blij, vooral als er iets nieuws gezongen wordt.