Recensie

Verliezers in de Amerikaanse droom

Drama Een veertienjarige zoon kijkt hulpeloos toe hoe het leven van zijn ouders in een glijvlucht belandt. Vader Jerry faalt, moeder Jeanette tracht zichzelf halfhartig opnieuw uit te vinden.

Jeanette (Carey Mulligan) probeert zichzelf opnieuw uit te vinden als haar huwelijk uit elkaar valt in ‘Wildlife’.
Jeanette (Carey Mulligan) probeert zichzelf opnieuw uit te vinden als haar huwelijk uit elkaar valt in ‘Wildlife’.

Carey Mulligan kan iets wat nog maar weinig filmactrices durven: emoties als een golf over haar gezicht laten rollen. Tegenwoordig wordt dat al snel als te dramatisch beschouwd. We zijn gewend geraakt aan filmgezichten die, al dan niet geholpen door een spuitje botox, op schilderijen lijken. Maar als huisvrouw in het Montana van de late jaren vijftig in het regiedebuut van acteur Paul Dano (There Will Be Blood) kan zij huilen en lachen tegelijkertijd, omdat ze soms niet weet of ze nu lachen of huilen moet om de glijvlucht waarin haar leven is geraakt.

Net zoals wij als toeschouwers naar haar kijken, kijkt ook haar veertienjarige zoon Joe naar haar. De film kiest zijn perspectief. Wildlife is een coming-of-ageverhaal van een kind dat kijkt naar zijn ouders als verliezers van de Amerikaanse droom. Zijn vader Jerry (Jake Gyllenhaal) is de grootste loser. Hij faalt als vader, kostwinner en echtgenoot en verdwijnt voor het grootste deel van de film uit het leven van zijn zoon door een slechtbetaalde klus aan te nemen als brandweerman bij een onblusbare bosbrand – de symboliek is er niet voor niets. Het smeult in die levens al veel langer.

Ondertussen probeert moeder Jeanette zichzelf opnieuw uit te vinden, maar het ontbeert haar aan houvast. De enige uitweg die zij ziet is een halfhartige poging haar leven te herhalen, maar dan met een andere man. En Joe ziet het met lede ogen aan. Berustend en bewonderend, zoals alleen een vroegwijze puberjongen naar zijn moeder kan kijken. Stiekem is hij haar steun en toeverlaat.

Lees ook interviews over ‘Wildlife’, met hoofdrolspeelster Carey Mulligan en regisseur en schrijver Paul Dano en Zoe Kazan

Na zijn wereldpremière op het Sundance-festival werd de verfilming van het gelijknamige boek van Richard Ford al direct vergeleken met The Feminine Mystique (1963) van Betty Friedan, dat alom wordt beschouwd als het startpunt van de Tweede Feministische Golf in de Verenigde Staten. Jeanette is de neurotische belichaming van de doctrine dat het huiselijke leven de ultieme vervulling van een vrouwenleven is. Dano is erin geslaagd niet alleen een meticuleuze reconstructie van die in het pastel van de jaren vijftig gestolde opvatting te maken, maar zijn tijdcapsule ook naar het heden te laten reizen. Wildlife is psychologisch rijk en gelaagd, een licht ontvlambare kijk op onze eigen tijd. En Carey Mulligans gezicht is de spiegel van al onze gevoelens en gedachten over vrouwelijkheid en mannelijkheid en andere onwrikbare opvattingen.

    • Dana Linssen